حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَلَفَ يَمِينَ صَبْرٍ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ". فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقَ ذَلِكَ {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً أُولَئِكَ لاَ خَلاَقَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ} إِلَى آخِرِ الآيَةِ. قَالَ فَدَخَلَ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ وَقَالَ مَا يُحَدِّثُكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ قُلْنَا كَذَا وَكَذَا. قَالَ فِيَّ أُنْزِلَتْ كَانَتْ لِي بِئْرٌ فِي أَرْضِ ابْنِ عَمٍّ لِي قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " بَيِّنَتُكَ أَوْ يَمِينُهُ " فَقُلْتُ إِذًا يَحْلِفَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ وَهْوَ فِيهَا فَاجِرٌ، لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانٌ ".
Ҳажжож ибн Минҳол бизга айтди, Абу Авона бизга айтди, у Аъмашдан, у Абу Воилдан, у Абдуллаҳ ибн Масъуд розияллаҳу анҳудан: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Ким мусулмон кишининг молини (ҳақсиз) тортиб олиш учун (ёлғон) қасами собир (қасдли) ямин ичса, Аллаҳга, У ундан ғазабланган ҳолда йўлиқади.» Шунда Аллаҳ буни тасдиқлаб: «Албатта, Аллаҳнинг аҳди ва ўз қасамларини арзон баҳога сотадиганлар — ана ўшаларга охиратда насиба йўқ» — оят охиригача нозил қилди. У айтди: ал-Ашъас ибн Қайс кириб деди: «Абу Абдурраҳмон сизларга нима айтяпти?» Биз дедик: «Шундай-шундай.» У деди: «У менинг ҳақимда нозил бўлган. Менинг амакиваччамнинг ерида қудуғим бор эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Сенинг далилинг ёки унинг қасами.» Мен дедим: «Ундай бўлса, у қасам ичади, эй Расулуллаҳ.» Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Ким мусулмон кишининг молини тортиб олиш учун собир ямин ичса ва у унда фожир (ёлғончи) бўлса, Аллаҳга, У ундан ғазабланган ҳолда йўлиқади.»