حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّهُ قَالَ رُمِيَ يَوْمَ الأَحْزَابِ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ فَقَطَعُوا أَكْحَلَهُ أَوْ أَبْجَلَهُ فَحَسَمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالنَّارِ فَانْتَفَخَتْ يَدُهُ فَتَرَكَهُ فَنَزَفَهُ الدَّمُ فَحَسَمَهُ أُخْرَى فَانْتَفَخَتْ يَدُهُ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ قَالَ اللَّهُمَّ لاَ تُخْرِجْ نَفْسِي حَتَّى تُقِرَّ عَيْنِي مِنْ بَنِي قُرَيْظَةَ . فَاسْتَمْسَكَ عِرْقُهُ فَمَا قَطَرَ قَطْرَةً حَتَّى نَزَلُوا عَلَى حُكْمِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَحَكَمَ أَنْ يُقْتَلَ رِجَالُهُمْ وَيُسْتَحْيَى نِسَاؤُهُمْ يَسْتَعِينُ بِهِنَّ الْمُسْلِمُونَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَصَبْتَ حُكْمَ اللَّهِ فِيهِمْ " . وَكَانُوا أَرْبَعَمِائَةٍ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ قَتْلِهِمُ انْفَتَقَ عِرْقُهُ فَمَاتَ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَعَطِيَّةَ الْقُرَظِيِّ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга ал-Лайс ривоят қилди, у Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан (ривоят қилдики), у деди: Аҳзоб (Хандақ) куни Саъд ибн Муозга (ўқ) отилди ва унинг (қўлидаги) томирини — ал-акҳал ёки ал-абжал томирини — кесиб юбордилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни олов билан доғладилар (куйдириб қон тўхтатдилар), шунда қўли шишди ва У уни қўйиб қўйдилар, қон эса ундан оқиб кетди. Сўнг яна бир бор доғладилар, қўли яна шишди. У буни кўрганида (Саъд): «Аллаҳим! Бани Қурайза (жазоси) билан кўзларимни қувонтирмагунингча жонимни олма,» деди. Шунда унинг томири (қонни) ушлаб қолди ва улар Саъд ибн Муознинг ҳукмига (таслим бўлиб) тушмагунча бир томчи ҳам қон оқмади. (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга (Саъдга) одам юбордилар, у эса: уларнинг эркаклари ўлдирилсин, аёллари тирик қолдирилиб, мусулмонлар улардан фойдаланишсин, деб ҳукм қилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сен улар ҳақида Аллаҳнинг ҳукмига тўғри келдингми,» дедилар (яъни Аллаҳнинг ҳукми билан ҳукм қилдинг). Улар тўрт юз киши эди. (Саъд) уларни ўлдиришдан фароғат топгач, унинг томири ёрилиб, вафот этди. (Термизий) деди: бу бобда Абу Саид ва Атийя ал-Қуразидан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.