حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " السَّمْعُ وَالطَّاعَةُ عَلَى الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ فِيمَا أَحَبَّ وَكَرِهَ مَا لَمْ يُؤْمَرْ بِمَعْصِيَةٍ فَإِنْ أُمِرَ بِمَعْصِيَةٍ فَلاَ سَمْعَ عَلَيْهِ وَلاَ طَاعَةَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَالْحَكَمِ بْنِ عَمْرٍو الْغِفَارِيِّ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, у Убайдуллаҳ ибн Умардан, у Нофедан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эшитиш ва итоат қилиш мусулмон киши зиммасида, у ёқтирган ва ёқтирмаган нарсада ҳам — токи гуноҳ ишга буюрилмаса. Агар гуноҳ ишга буюрилса, унда эшитиш ҳам, итоат қилиш ҳам йўқ,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Али, Имрон ибн Ҳусайн ва ал-Ҳакам ибн Амр ал-Ғифорийдан (ҳам ривоятлар) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.