حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " عَلَى الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ السَّمْعُ وَالطَّاعَةُ فِيمَا أَحَبَّ وَكَرِهَ إِلاَّ أَنْ يُؤْمَرَ بِمَعْصِيَةٍ فَإِنْ أُمِرَ بِمَعْصِيَةٍ فَلاَ سَمْعَ وَلاَ طَاعَةَ " .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ривоят қилди, бизга Лайс Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, у зот дедилар: «Мусулмон киши зиммасида, ёқтирган ва ёқтирмаган нарсада эшитиш ва итоат қилиш лозим, магар бир маъсиятга (гуноҳ ишга) буюрилсагина бундан мустасно. Бас, агар маъсиятга буюрилса, эшитиш ҳам, итоат қилиш ҳам йўқ».