2626-ҳадисСунани Абу Довуд · Жиҳод китоби
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " السَّمْعُ وَالطَّاعَةُ عَلَى الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ فِيمَا أَحَبَّ وَكَرِهَ مَا لَمْ يُؤْمَرْ بِمَعْصِيَةٍ فَإِذَا أُمِرَ بِمَعْصِيَةٍ فَلاَ سَمْعَ وَلاَ طَاعَةَ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё Убайдуллаҳдан ривоят қилди, менга Нофиъ Абдуллаҳдан, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, у: «Эшитиш ва итоат қилиш мусулмон кишига ёққан ва ёқмаган нарсада, унга маъсият (гуноҳ) буюрилмагунича (вожибдир). Агар маъсият буюрилса, эшитиш ҳам, итоат ҳам йўқ», деди.