حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْجُهَنِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَرَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُ " يَا عَلِيُّ ثَلاَثٌ لاَ تُؤَخِّرْهَا الصَّلاَةُ إِذَا آنَتْ وَالْجَنَازَةُ إِذَا حَضَرَتْ وَالأَيِّمُ إِذَا وَجَدْتَ لَهَا كُفْؤًا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ حَسَنٌ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб, Саид ибн Абдуллаҳ ал-Жуҳанийдан, у Муҳаммад ибн Умар ибн Али ибн Абу Толибдан, у отасидан, у Али ибн Абу Толибдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Эй Али, учта нарсани кечиктирма: вақти кирган намозни, ҳозир бўлган жанозани ва ўзига тенг (куфв) топилган тул (ёки турмушга чиқмаган) аёлни (уйлантиришни),» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Бу ғариб ҳасан ҳадисдир.