Сунани Термизий — 172-ҳадис

Намоз китоби · Намозни аввалги вақтида ўқишнинг фазилати

172-ҳадисСунани Термизий · Намоз китоби

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ الْوَلِيدِ الْمَدَنِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ الْوَقْتُ الأَوَّلُ مِنَ الصَّلاَةِ رِضْوَانُ اللَّهِ وَالْوَقْتُ الآخِرُ عَفْوُ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ ‏.‏ وَقَدْ رَوَى ابْنُ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَابْنِ عُمَرَ وَعَائِشَةَ وَابْنِ مَسْعُودٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أُمِّ فَرْوَةَ لاَ يُرْوَى إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ الْعُمَرِيِّ وَلَيْسَ هُوَ بِالْقَوِيِّ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَاضْطَرَبُوا عَنْهُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ وَهُوَ صَدُوقٌ وَقَدْ تَكَلَّمَ فِيهِ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ ‏.‏

Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, бизга Яъқуб ибнул-Валид ал-Маданий, Абдуллаҳ ибн Умардан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Намознинг аввалги вақти Аллаҳнинг ризосидир, охирги вақти эса Аллаҳнинг афвидир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Бу ғариб ҳадисдир. Ибн Аббос ҳам Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшашини ривоят қилган. (Абу Исо) деди: Бу бобда Али, Ибн Умар, Оиша ва Ибн Масъуддан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Умм Фарванинг ҳадиси фақат Абдуллаҳ ибн Умар ал-Умарийнинг ҳадиси орқалигина ривоят қилинади; у эса ҳадис аҳли наздида кучли (қавий) эмас, ва улар бу ҳадисда ундан (ривоят қилишда) издан чиққанлар (изтироб қилганлар); у (рост сўзловчи) садуқдир, Яҳё ибн Саид унинг ҳақида ҳифзи (ёдлаши) жиҳатидан танқид қилган.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 1613-ҳадисТунги намоз ва кундузги нафл намозлар китоби

Рамазон ойидан кейин энг афзал рўза Аллаҳнинг ойи Муҳаррамдир, фарз (намоз)дан кейин энг афзал намоз тун намозидир.

Сунани Термизий, 740-ҳадисРўза китоби

Рамазон ойи рўзасидан кейинги энг афзал рўза Аллаҳнинг ойи Муҳаррамдир,

Сунани Абу Довуд, 3124-ҳадисЖаноза китоби

Аллаҳдан қўрқ ва сабр қил Сабр (ҳақиқий савобли) илк зарба пайтидадир биринчи зарба пайтида

Саҳиҳи Муслим, 2783-ҳадисЭътикоф китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) рамазоннинг охирги ўнлигида иътикоф қилар эди.

Саҳиҳи Муслим, 2782-ҳадисЭътикоф китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) рамазоннинг охирги ўнлигида иътикоф қилар эди.

Сунани Термизий, 3383-ҳадисДуолар китоби

Зикрнинг энг афзали Ла илаҳа иллаллаҳ (Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ)дир, дуонинг энг афзали эса Алҳамдулиллаҳ (Аллаҳга ҳамд бўлсин)дир,