حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ، حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو غَالِبٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا أُمَامَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ثَلاَثَةٌ لاَ تُجَاوِزُ صَلاَتُهُمْ آذَانَهُمُ الْعَبْدُ الآبِقُ حَتَّى يَرْجِعَ وَامْرَأَةٌ بَاتَتْ وَزَوْجُهَا عَلَيْهَا سَاخِطٌ وَإِمَامُ قَوْمٍ وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَأَبُو غَالِبٍ اسْمُهُ حَزَوَّرٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Али ибн ал-Ҳасан ривоят қилди, бизга ал-Ҳусайн ибн Воқид ривоят қилди, бизга Абу Ғолиб ривоят қилди, у деди: Абу Умомани эшитдим, у шундай дерди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уч (киши) борки, уларнинг намози қулоқларидан ўтмайди: қайтиб келгунча қочган қул, эри ўзидан ғазабли ҳолда тунни ўтказган аёл ва бир қавмга, улар ёқтирмаслиги ҳолида имом бўлган киши,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис бу йўлдан ҳасан ғарибдир. Абу Ғолибнинг исми Ҳазаввардир.