حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، عَنْ زِيَادِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ بْنِ الْمُصْطَلِقِ، قَالَ كَانَ يُقَالُ أَشَدُّ النَّاسِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ اثْنَانِ امْرَأَةٌ عَصَتْ زَوْجَهَا وَإِمَامُ قَوْمٍ وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَ . قَالَ هَنَّادٌ قَالَ جَرِيرٌ قَالَ مَنْصُورٌ فَسَأَلْنَا عَنْ أَمْرِ الإِمَامِ فَقِيلَ لَنَا إِنَّمَا عَنَى بِهَذَا أَئِمَّةً ظَلَمَةً فَأَمَّا مَنْ أَقَامَ السُّنَّةَ فَإِنَّمَا الإِثْمُ عَلَى مَنْ كَرِهَهُ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, Мансурдан, у Ҳилол ибн Ясофдан, у Зиёд ибн Абул-Жаъддан, у Амр ибн ал-Ҳарис ибн ал-Мусталиқдан (ривоят қилди), у деди: Айтилар эдики, Қиёмат кунида энг қаттиқ азобга (мубтало) бўладиган икки (киши): эрига итоатсизлик қилган аёл ва бир қавмга, улар ёқтирмаслиги ҳолида имом бўлган кишидир. Ҳаннод деди: Жарир деди: Мансур деди: биз имом масаласини сўрадик. Бизга: бу билан фақат золим имомлар назарда тутилган, суннатни қоим қилган (киши)га келсак, гуноҳ фақат уни ёқтирмаганнинг бўйнидадир, дейилди.