حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، وَالشَّيْبَانِيِّ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُكَيْمٍ، قَالَ أَتَانَا كِتَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَنْ لاَ تَنْتَفِعُوا مِنَ الْمَيْتَةِ بِإِهَابٍ وَلاَ عَصَبٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَيُرْوَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُكَيْمٍ عَنْ أَشْيَاخٍ لَهُمْ هَذَا الْحَدِيثُ . وَلَيْسَ الْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُكَيْمٍ أَنَّهُ قَالَ أَتَانَا كِتَابُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ وَفَاتِهِ بِشَهْرَيْنِ . قَالَ وَسَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ الْحَسَنِ يَقُولُ كَانَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ يَذْهَبُ إِلَى هَذَا الْحَدِيثِ لِمَا ذُكِرَ فِيهِ قَبْلَ وَفَاتِهِ بِشَهْرَيْنِ وَكَانَ يَقُولُ كَانَ هَذَا آخِرَ أَمْرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . ثُمَّ تَرَكَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ هَذَا الْحَدِيثَ لَمَّا اضْطَرَبُوا فِي إِسْنَادِهِ حَيْثُ رَوَى بَعْضُهُمْ فَقَالَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُكَيْمٍ عَنْ أَشْيَاخٍ لَهُمْ مِنْ جُهَيْنَةَ .
Бизга Муҳаммад ибн Ториф ал-Куфий ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Фузайл ривоят қилди, у ал-Аъмаш ва аш-Шайбонийдан, улар ал-Ҳакамдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайлодан, у Абдуллаҳ ибн Укаймдан (ривоят қилди), у деди: Бизга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг мактуби келдики: «Ўлик (ҳайвон)дан на тери, на пай билан фойдаланманглар.» Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳадис ҳасандир. Бу ҳадис Абдуллаҳ ибн Укаймдан, у ўзларининг (қабиладаги) шайхларидан (эшитгани) ҳолида ҳам ривоят қилинади. Кўпчилик илм аҳли ҳузурида амал шунга кўра эмас. Бу ҳадис Абдуллаҳ ибн Укаймдан шундай ривоят қилинган: у деди: «Бизга Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг мактуби вафотларидан икки ой олдин келди.» У деди: Мен Аҳмад ибнул-Ҳасаннинг шундай деганини эшитдим: «Аҳмад ибн Ҳанбал бу ҳадисни оларди, чунки унда у (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг вафотидан икки ой олдин (келгани) зикр қилинган, ва у: ‹Бу Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг охирги иши эди› дерди. Сўнг Аҳмад ибн Ҳанбал бу ҳадисни тарк қилди, чунки унинг иснодида ихтилоф қилишди — зеро баъзилари уни ривоят қилиб: ‹Абдуллаҳ ибн Укаймдан, у Жуҳайна (қабиласи)дан бўлган ўз шайхларидан› деди.»