حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، وَعَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ وَعْلَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا إِهَابٍ دُبِغَ فَقَدْ طَهُرَ " . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالُوا فِي جُلُودِ الْمَيْتَةِ إِذَا دُبِغَتْ فَقَدْ طَهُرَتْ . قَالَ أَبُو عِيسَى قَالَ الشَّافِعِيُّ أَيُّمَا إِهَابِ مَيْتَةٍ دُبِغَ فَقَدْ طَهُرَ إِلاَّ الْكَلْبَ وَالْخِنْزِيرَ . وَاحْتَجَّ بِهَذَا الْحَدِيثِ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ إِنَّهُمْ كَرِهُوا جُلُودَ السِّبَاعِ وَإِنْ دُبِغَ وَهُوَ قَوْلُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ وَشَدَّدُوا فِي لُبْسِهَا وَالصَّلاَةِ فِيهَا . قَالَ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ إِنَّمَا مَعْنَى قَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا إِهَابٍ دُبِغَ فَقَدْ طَهُرَ " . جِلْدُ مَا يُؤْكَلُ لَحْمُهُ هَكَذَا فَسَّرَهُ النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ . وَقَالَ إِسْحَاقُ قَالَ النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ إِنَّمَا يُقَالُ الإِهَابُ لِجِلْدِ مَا يُؤْكَلُ لَحْمُهُ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ибн Уяйна ва Абдулазиз ибн Муҳаммад ривоят қилишди, улар Зайд ибн Асламдан, у Абдурраҳмон ибн Ваъладан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қайси тери ошланса, у покланибди,» дедилар. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Кўпчилик илм аҳли ҳузурида амал шунга кўрадир, улар ўлик (ҳайвон)нинг терилари ҳақида: «Ошланган бўлса, покланибди,» дейишган. Абу Исо (Термизий) деди: аш-Шофиий деди: «Ўлик (ҳайвон)нинг қайси териси ошланса, ит ва чўчқадан бошқаси покланибди,» ва бу ҳадис билан далил келтирди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан ва бошқалардан баъзи илм аҳли эса, гарчи ошланган бўлса-да, йиртқич ҳайвонларнинг териларини макруҳ санаганлар, бу Абдуллаҳ ибнул-Муборак, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир, улар уни кийиш ва унда намоз ўқишда қаттиқ туришган. Ишоқ ибн Иброҳим деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ‹Қайси тери ошланса, у покланибди› деган сўзининг маъноси гўшти ейиладиган (ҳайвон)нинг терисидир.» Ан-Назр ибн Шумайл шундай тафсир қилган. Ишоқ деди: Ан-Назр ибн Шумайл деди: «Иҳоб фақат гўшти ейиладиган (ҳайвон)нинг терисига айтилади.»