قَالَ مُجَاهِدٌ وَسُئِلَ ابْنُ عَبَّاسٍ عَنْ رَجُلٍ، يَصُومُ النَّهَارَ وَيَقُومُ اللَّيْلَ لاَ يَشْهَدُ جُمُعَةً وَلاَ جَمَاعَةً قَالَ هُوَ فِي النَّارِ . قَالَ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ هَنَّادٌ حَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ . قَالَ وَمَعْنَى الْحَدِيثِ أَنْ لاَ يَشْهَدَ الْجَمَاعَةَ وَالْجُمُعَةَ رَغْبَةً عَنْهَا وَاسْتِخْفَافًا بِحَقِّهَا وَتَهَاوُنًا بِهَا .
Мужоҳид деди: Ибн Аббосдан кундузи рўза тутиб, кечаси (намозда) қоим бўладиган, аммо на жумъада, на жамоатда ҳозир бўлмайдиган бир киши ҳақида сўралди. У: «У дўзахдадир,» деди. (Термизий) деди: бизга буни Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга ал-Муҳорибий, Лайсдан, у Мужоҳиддан (ривоят қилди). (Абу Исо) деди: ҳадиснинг маъноси шуки, (киши) жамоат ва жумъадан юз ўгириб, унинг ҳаққини енгил санаб ва унга эътиборсизлик қилиб ҳозир бўлмаслигидир.