Сунани Термизий — 2615-ҳадис

Иймон китоби · Ҳаё имондандир

2615-ҳадисСунани Термизий · Иймон китоби

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، وَأَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، - الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِرَجُلٍ وَهُوَ يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ الْحَيَاءُ مِنَ الإِيمَانِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ فِي حَدِيثِهِ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَمِعَ رَجُلاً يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ ‏.‏ قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي بَكْرَةَ وَأَبِي أُمَامَةَ ‏.‏

Бизга Ибн Абу Умар ва Аҳмад ибн Манииъ — маъно бир хил — ривоят қилиб, улар дедилар: бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, у аз-Зуҳрийдан, у Солимдан, у отасидан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишининг ёнидан ўтдилар, у (киши) ҳаё (камтарлик) ҳақида биродарига ваъз қилиб (уни маломат қилиб) турарди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳаё имондандир,» дедилар. Аҳмад ибн Манииъ ўз ҳадисида: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишининг биродарига ҳаё ҳақида ваъз қилаётганини эшитдилар,» деди. (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу бобда Абу Ҳурайра, Абу Бакра ва Абу Умомадан ҳам (ривоятлар бор).

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 154-ҳадисИймон китоби

): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишини — биродарига ҳаё ҳақида насиҳат (таъна) қилаётганини — эшитди ва: "Ҳаё — иймондандир" деди.

Сунани Насоий, 2798-ҳадисҲаж китоби

у Жобир (розияллаҳу анҳу)дан, унинг ривоят қилаётганини эшитганини (айтдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳажларида қурбонлик (ҳайдаб) олиб бордилар.

Сунани Насоий, 4707-ҳадисҚасома, қисос ва дият китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан ансорлик бир кишидан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қасамани Жоҳилиятда қандай бўлган бўлса, шу ҳолида тасдиқладилар.

Саҳиҳул Бухорий, 2625-ҳадисСовға китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) умро (умрида ҳадя қилинган нарса) ҳақида — у кимга ҳиба қилинган бўлса, ўшаники, деб ҳукм қилди.

Сунани Насоий, 2706-ҳадисҲаж китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эркак кишининг заъфарон билан хушбўйланишини ман қилдилар.

Сунани Насоий, 3722-ҳадисУмра китоби

ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) умро (умрбод берилган ҳадя)ни ворисга (тегишли) деб ҳукм қилдилар.