حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ الْخَلِيلِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ يَجْلِسُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيَسْمَعُ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْحَدِيثَ فَيُعْجِبُهُ وَلاَ يَحْفَظُهُ فَشَكَا ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَسْمَعُ مِنْكَ الْحَدِيثَ فَيُعْجِبُنِي وَلاَ أَحْفَظُهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اسْتَعِنْ بِيَمِينِكَ " . وَأَوْمَأَ بِيَدِهِ لِلْخَطِّ . وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ إِسْنَادُهُ لَيْسَ بِذَلِكَ الْقَائِمِ . وَسَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيلَ يَقُولُ الْخَلِيلُ بْنُ مُرَّةَ مُنْكَرُ الْحَدِيثِ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга ал-Лайс ривоят қилди, у ал-Халил ибн Муррадан, у Яҳё ибн Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилди), у деди: Ансорлардан бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдида ўтирар ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ҳадис эшитар, у (ҳадис) унга ёқар, лекин уни ёдлаб ололмасди. Сўнг у буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га шикоят қилиб: «Эй Аллаҳнинг Расули, мен сиздан ҳадис эшитаман, у менга ёқади, лекин уни ёдлаб ололмайман,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ўнг қўлингдан ёрдам ол,» дедилар ва қўллари билан ёзишга ишора қилдилар. Бу бобда Абдуллаҳ ибн Амрдан ҳам (ривоят бор). Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадиснинг исноди унчалик мустаҳкам эмас. Мен Муҳаммад ибн Исмоил (ал-Бухорий)нинг: «ал-Халил ибн Мурра мункар ул-ҳадисдир,» деганини эшитдим.