حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ أَبُو مُصْعَبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّي أَسْمَعُ مِنْكَ حَدِيثًا كَثِيرًا أَنْسَاهُ. قَالَ " ابْسُطْ رِدَاءَكَ " فَبَسَطْتُهُ. قَالَ فَغَرَفَ بِيَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ " ضُمُّهُ " فَضَمَمْتُهُ فَمَا نَسِيتُ شَيْئًا بَعْدَهُ. حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ بِهَذَا أَوْ قَالَ غَرَفَ بِيَدِهِ فِيهِ.
Бизга Аҳмад ибн Абу Бакр Абу Мусъаб ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Иброҳим ибн Динор, Ибн Абу Зиъбдан, у Саид ал-Мақбурийдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Мен: «Эй Расулуллаҳ, мен сиздан кўп ҳадис эшитаман, (лекин) унутаман,» дедим. У: «Ридойингни ёз,» дедилар. Мен уни ёздим. У қўллари билан (худди бирор нарсани) ҳовучладилар, сўнг: «Уни ўзингга қис,» дедилар. Мен уни қисдим. Шундан кейин мен ҳеч нарсани унутмадим. Бизга Иброҳим ибн ал-Мунзир ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Абу Фудайк шу (мазмунда ривоят қилди) — ёки: «қўли билан унга ҳовучлади» деди.