حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، اطَّلَعَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ جُحْرٍ فِي حُجْرَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِدْرَاةٌ يَحُكُّ بِهَا رَأْسَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَوْ عَلِمْتُ أَنَّكَ تَنْظُرُ لَطَعَنْتُ بِهَا فِي عَيْنِكَ إِنَّمَا جُعِلَ الاِسْتِئْذَانُ مِنْ أَجْلِ الْبَصَرِ " . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, аз-Зуҳрийдан, у Саҳл ибн Саъд ас-Соидийдан (ривоят қилдики), бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳужрасидаги тешикдан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га қаради. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қўлларида бошларини тарайдиган темир тароғ бор эди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Агар сен қараётганингни билганимда, уни кўзингга санчган бўлардим. Изн сўраш фақат кўз (авратга тушмаслиги) учун жорий қилинган,» дедилар. Бу бобда Абу Ҳурайрадан (ҳам ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.