أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَجُلاً اطَّلَعَ مِنْ جُحْرٍ فِي بَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِدْرَى يَحُكُّ بِهَا رَأْسَهُ فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ عَلِمْتُ أَنَّكَ تَنْظُرُنِي لَطَعَنْتُ بِهِ فِي عَيْنِكَ إِنَّمَا جُعِلَ الإِذْنُ مِنْ أَجْلِ الْبَصَرِ " .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан (ривоят қилдики), Саҳл ибн Саъд ас-Соидий унга хабар беришича, бир киши Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг эшикларидаги тешикдан ичкарига мўралади. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қўлларида бошларини тарайдиган тароғ (мидро) бор эди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни кўриб қолиб: «Агар мени қараб турганингни билганимда, буни кўзингга санчган бўлар эдим. (Уйга киришдан олдин) изн сўраш фақат кўз (нигоҳ)ни (сақлаш) учун жорий қилинган,» дедилар.