حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِسَبْعٍ وَنَهَانَا عَنْ سَبْعٍ أَمَرَنَا بِاتِّبَاعِ الْجَنَازَةِ وَعِيَادَةِ الْمَرِيضِ وَتَشْمِيتِ الْعَاطِسِ وَإِجَابَةِ الدَّاعِي وَنَصْرِ الْمَظْلُومِ وَإِبْرَارِ الْقَسَمِ وَرَدِّ السَّلاَمِ وَنَهَانَا عَنْ سَبْعٍ عَنْ خَاتِمِ الذَّهَبِ أَوْ حَلْقَةِ الذَّهَبِ وَآنِيَةِ الْفِضَّةِ وَلُبْسِ الْحَرِيرِ وَالدِّيبَاجِ وَالإِسْتَبْرَقِ وَالْقَسِّيِّ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَأَشْعَثُ بْنُ سُلَيْمٍ هُوَ أَشْعَثُ بْنُ أَبِي الشَّعْثَاءِ وَأَبُو الشَّعْثَاءِ اسْمُهُ سُلَيْمُ بْنُ الأَسْوَدِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ва Абдурраҳмон ибн Маҳдий ривоят қилиб, иккаласи деди: бизга Шуъба ривоят қилди, ал-Ашъас ибн Сулаймдан, у Муовия ибн Сувайд ибн Муқарриндан, у ал-Барў ибн Озибдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни етти нарсага буюрдилар ва етти нарсадан қайтардилар. Бизни: жанозага эргашишга, беморни йўқлашга, акса урганга (ярҳамукаллаҳ деб) дуо қилишга, даъват этганнинг чақириғига жавоб беришга, мазлумга ёрдам беришга, қасамни рост чиқаришга (адо этишга) ва саломга алик олишга буюрдилар. Бизни етти нарсадан қайтардилар: олтин узук ёки олтин ҳалқа, кумуш идиш, ипак, дибо, истабрақ ва қассий кийишдан. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Ашъас ибн Сулайм — бу Ашъас ибн Абуш-Шаъсўдир, Абуш-Шаъсўнинг исми эса Сулайм ибн ал-Асваддир.