حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ الْمُغِيرَةِ أَبُو سَلَمَةَ الْمَخْزُومِيُّ الْمَدَنِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الْمُلَيْكِيِّ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ مُصْعَبٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَرَأَ حم الْمُؤْمِنَ إِلَى : (إِلَيْهِ الْمَصِيرُ ) وَآيَةَ الْكُرْسِيِّ حِينَ يُصْبِحُ حُفِظَ بِهِمَا حَتَّى يُمْسِيَ وَمَنْ قَرَأَهُمَا حِينَ يُمْسِيَ حُفِظَ بِهِمَا حَتَّى يُصْبِحَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَقَدْ تَكَلَّمَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ الْمُلَيْكِيِّ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ . وَزُرَارَةُ بْنُ مُصْعَبٍ هُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَهُوَ جَدُّ أَبِي مُصْعَبٍ الْمَدَنِيِّ .
Бизга Яҳё ибн ал-Муғира Абу Салама ал-Махзумий ал-Маданий ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Абу Фудайк ривоят қилди, у Абдурраҳмон ибн Абу Бакр ал-Мулайкийдан, у Зуроро ибн Мусъабдан, у Абу Саладан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким тонгда «Ҳа Мим» (Муъмин сурасини) «илайҳил-масир» (деган оятга) қадар ҳамда Оятул-Курсийни ўқиса, улар билан у кечгача ҳимояланади. Ким уларни кечда ўқиса, улар билан у тонггача ҳимояланади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир. Аҳли илмдан баъзилари Абдурраҳмон ибн Абу Бакр ибн Абу Мулайка ал-Мулайкий ҳақида унинг ҳофизаси (ёдлаш қуввати) жиҳатидан (танқидий) гапирганлар. Зуроро ибн Мусъаб эса Абдурраҳмон ибн Авфнинг ўғлининг ўғлидир ва у Абу Мусъаб ал-Маданийнинг бобосидир.