حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ مُهَاجِرِ بْنِ قُنْفُذَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُنَيْسٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ أَكْبَرِ الْكَبَائِرِ الشِّرْكُ بِاللَّهِ وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ وَالْيَمِينُ الْغَمُوسُ وَمَا حَلَفَ حَالِفٌ بِاللَّهِ يَمِينَ صَبْرٍ فَأَدْخَلَ فِيهَا مِثْلَ جَنَاحِ بَعُوضَةٍ إِلاَّ جُعِلَتْ نُكْتَةً فِي قَلْبِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَأَبُو أُمَامَةَ الأَنْصَارِيُّ هُوَ ابْنُ ثَعْلَبَةَ وَلاَ نَعْرِفُ اسْمَهُ وَقَدْ رَوَى عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَحَادِيثَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
«Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, у деди: бизга Юнус ибн Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Лайс ибн Саъд ривоят қилди, Ҳишом ибн Саъддан, у Муҳаммад ибн Зайд ибн Муҳожир ибн Қунфуз ат-Таймийдан, у Абу Умома ал-Ансорийдан, у Абдуллаҳ ибн Унайс ал-Жуҳаний (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, катта гуноҳларнинг энг каттаси Аллаҳга ширк келтириш, ота-онага оқлик қилиш ва ёлғон (қасамхўрлик) қасамдир. Қасам ичгувчи Аллаҳ номи билан (бировнинг ҳаққини) кесиб олувчи қасам ичиб, унга чивин қанотидек (ёлғон) қўшса, қиёмат кунигача қалбида (қора) нуқта бўлиб қолади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Абу Умома ал-Ансорий — у Ибн Саълабадир, биз унинг исмини билмаймиз, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ҳадислар ривоят қилган. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир.»