حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ، حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ وَرْدَانَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ : ( وَلِِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلاً ) قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي كُلِّ عَامٍ فَسَكَتَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي كُلِّ عَامٍ قَالَ " لاَ وَلَوْ قُلْتُ نَعَمْ لَوَجَبَتْ " . فَأَنْزَلَ اللَّهُ : ( يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ عَلِيٍّ . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ .
Бизга Абу Саид ал-Ашажж ривоят қилди, у деди: бизга Мансур ибн Вардон ривоят қилди, Алий ибн Абдул-Аълодан, у отасидан, у Абул-Бахтарийдан, у Алидан (ривоят қилдики), у деди: «Аллаҳ учун, йўл (имкони) бўлган кишилар зиммасида Байтни ҳаж қилиш (фарздир)» (Оли Имрон сураси, 97) (ояти) нозил бўлганида, улар: «Эй Расулуллаҳ, ҳар йили (фарзми)?» дедилар. У сукут қилдилар. Улар: «Эй Расулуллаҳ, ҳар йили (фарзми)?» дедилар. У: «Йўқ, агар «ҳа» десам, вожиб бўлиб қолар эди,» дедилар. Шунда Аллаҳ (ушбу оятни) нозил қилди: «Эй имон келтирганлар, сизларга ошкор қилинса, сизни хафа қиладиган нарсалар ҳақида сўраманглар» (Моида сураси, 101). Абу Исо (Термизий) деди: бу Алининг ҳадисидан (ривоят қилинган) ҳасан ғарибдир. Бу бобда Абу Ҳурайра ва Ибн Аббосдан ҳам (ривоят) бор.