حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ أَبُو حَفْصٍ الْفَلاَّسُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي إِذَا أَصَبْتُ اللَّحْمَ انْتَشَرْتُ لِلنِّسَاءِ وَأَخَذَتْنِي شَهْوَتِي فَحَرَّمْتُ عَلَىَّ اللَّحْمَ . فَأَنْزَلَ اللَّهُ : ( يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تُحَرِّمُوا طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لاَ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ وَكُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ حَلاَلاً طَيِّبًا ) قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَرَوَاهُ بَعْضُهُمْ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ سَعْدٍ مُرْسَلاً لَيْسَ فِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَرَوَاهُ خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ عِكْرِمَةَ مُرْسَلاً .
Бизга Амр ибн Алий Абу Ҳафс ал-Фаллос ривоят қилди, у деди: бизга Абу Осим ривоят қилди, у деди: бизга Усмон ибн Саъд ривоят қилди, у деди: бизга Икрима ривоят қилди, Ибн Аббосдан (ривоят қилинган)ки, бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига келиб: «Эй Расулуллаҳ, мен гўшт есам, аёлларга мойил бўлиб, шаҳватим қўзғалади. Шу сабабли мен гўштни ўзимга ҳаром қилдим,» деди. Шунда Аллаҳ (ушбу оятни) нозил қилди: «Эй имон келтирганлар, Аллаҳ сизларга ҳалол қилган пок нарсаларни ҳаром қилманглар ва ҳаддан ошманглар. Албатта, Аллаҳ ҳаддан ошувчиларни севмайди. Аллаҳ сизларга ризқ қилиб берган ҳалол ва пок нарсалардан енглар...» (Моида сураси, 87-88). (Абу Исо) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Баъзилар буни Усмон ибн Саъддан мурсал, унда Ибн Аббосдан (ривоят қилингани) йўқ ҳолда ривоят қилганлар. Холид ал-Ҳаззў ҳам буни Икримадан мурсал ривоят қилган.