حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ، أَنَّهُ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الآيَةَ : ( يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لاَ يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ ) وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا ظَالِمًا فَلَمْ يَأْخُذُوا عَلَى يَدَيْهِ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمُ اللَّهُ بِعِقَابٍ مِنْهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رَوَاهُ غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ مَرْفُوعًا وَرَوَى بَعْضُهُمْ عَنْ إِسْمَاعِيلَ عَنْ قَيْسٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ قَوْلَهُ وَلَمْ يَرْفَعُوهُ .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, у деди: бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Аби Холид ривоят қилди, Қайс ибн Аби Ҳозимдан, у Абу Бакр ас-Сиддиқдан (ривоят қилдики), у шундай деди: «Эй одамлар, сизлар ушбу оятни ўқийсизлар: «Эй имон келтирганлар, ўзларингизни (сақлаш) зиммангиздадир. Агар тўғри йўлда бўлсангиз, адашганлар сизга зарар етказа олмайди» (Моида сураси, 105). Мен эса Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деётганларини эшитдим: «Албатта, одамлар золимни кўрсалар-у, унинг қўлини ушлаб (уни тўхтатиб) қўймасалар, Аллаҳнинг Ўзидан келган азоб уларни қамраб олиши яқиндир,» дедилар.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Буни бир неча киши Исмоил ибн Аби Холиддан шу ҳадисга ўхшаш марфуъ (Набийга кўтарилган ҳолда) ривоят қилган. Баъзилар эса буни Исмоилдан, у Қайсдан, у Абу Бакрдан унинг сўзи (сифатида) ривоят қилиб, марфуъ қилмаганлар.