حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ زَائِدَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَمْ تَحِلَّ الْغَنَائِمُ لأَحَدٍ سُودِ الرُّءُوسِ مِنْ قَبْلِكُمْ كَانَتْ تَنْزِلُ نَارٌ مِنَ السَّمَاءِ فَتَأْكُلُهَا " . قَالَ سُلَيْمَانُ الأَعْمَشُ فَمَنْ يَقُولُ هَذَا إِلاَّ أَبُو هُرَيْرَةَ الآنَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ وَقَعُوا فِي الْغَنَائِمِ قَبْلَ أَنْ تَحِلَّ لَهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى : (لَوْلاَ كِتَابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيمَا أَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ) قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ الأَعْمَشِ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, менга Муовия ибн Амр, Зоидадан, у ал-Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан хабар берди (ривоят қилдики), у деди: «Сизлардан олдинги қора бошли (инсонлар)дан ҳеч кимга ғаниматлар ҳалол бўлмаган эди; осмондан олов тушиб, уни еб юборарди,» дедилар. Сулаймон ал-Аъмаш деди: буни ҳозирда Абу Ҳурайрадан бошқа ким айтади? Бас, Бадр куни бўлганда, улар ғаниматлар (олишга) ўзларига ҳалол бўлишидан олдин шошилдилар. Шунда Аллаҳ таоло: «Агар Аллаҳдан олдин ўтган бир ёзув бўлмаганида, олган нарсангиз сабабли сизларга улуғ азоб етар эди» (Анфол сураси, 68) (оятини) нозил қилди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ал-Аъмашнинг ҳадисидан ҳасан, саҳиҳ, ғариб ҳадисдир.