حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ وَهْبٍ الْهَمْدَانِيِّ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ هَذِهِ الآيَةِ : ( والَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ ) قَالَتْ عَائِشَةُ أَهُمُ الَّذِينَ يَشْرَبُونَ الْخَمْرَ وَيَسْرِقُونَ قَالَ " لاَ يَا بِنْتَ الصِّدِّيقِ وَلَكِنَّهُمُ الَّذِينَ يَصُومُونَ وَيُصَلُّونَ وَيَتَصَدَّقُونَ وَهُمْ يَخَافُونَ أَنْ لاَ يُقْبَلَ مِنْهُمْ أُولَئِكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَهُمْ لَهَا سَابِقُونَ " . قَالَ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَ هَذَا .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у деди: бизга Молик ибн Миғвал Абдурраҳмон ибн Саид ибн Ваҳб ал-Ҳамдонийдан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг завжаси Оиша (розияллаҳу анҳо) деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ушбу оят: «Ва берадиган нарсаларини, қалблари қўрқувга тўла ҳолда берадиганлар,» (ҳақида) сўрадим. Оиша (розияллаҳу анҳо): «Улар хамр ичиб, ўғрилик қиладиган кишиларми?» деди. У: «Йўқ, эй Сиддиқнинг қизи! Балки улар рўза тутадиган, намоз ўқийдиган ва садақа берадиган, аммо (амаллари) ўзларидан қабул қилинмаслигидан қўрқадиган кишилардир. Ана ўшалар яхшиликларга шошилурлар ва улар шу (яхшиликлар)га (бошқалардан) ўзиб кетувчилардир,» дедилар. У (Термизий) деди: бу ҳадис Абдурраҳмон ибн Саиддан, у Абу Ҳозимдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшаш (тарзда) ҳам ривоят қилинган.