حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، رضى الله عنه أَنَّ الرُّبَيِّعَ بِنْتَ النَّضْرِ، أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ ابْنُهَا حَارِثَةُ بْنُ سُرَاقَةَ أُصِيبَ يَوْمَ بَدْرٍ أَصَابَهُ سَهْمٌ غَرَبٌ فَأَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ أَخْبِرْنِي عَنْ حَارِثَةَ لَئِنْ كَانَ أَصَابَ خَيْرًا احْتَسَبْتُ وَصَبَرْتُ وَإِنْ لَمْ يُصِبِ الْخَيْرَ اجْتَهَدْتُ فِي الدُّعَاءِ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَا أُمَّ حَارِثَةَ إِنَّهَا جِنَانٌ فِي جَنَّةٍ وَإِنَّ ابْنَكِ أَصَابَ الْفِرْدَوْسَ الأَعْلَى وَالْفِرْدَوْسُ رَبْوَةُ الْجَنَّةِ وَأَوْسَطُهَا وَأَفْضَلُهَا " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ أَنَسٍ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, у деди: бизга Равҳ ибн Убода Саиддан, у Қатодадан, у Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилдики, Рубаййиъ бинти ан-Назр Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурига келди. Унинг ўғли Ҳориса ибн Суроқа Бадр куни адашиб учган ўқ текканидан ҳалок бўлган эди. У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурига келиб: «Менга Ҳориса ҳақида хабар беринг. Агар у яхшиликка эришган бўлса, сабр қилиб (савобини Аллаҳдан) умид қиламан; агар яхшиликка эришмаган бўлса, у ҳақида кўп дуа қиламан,» деди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Ҳорисанинг онаси, албатта жаннатда кўплаб боғлар бордир ва албатта ўғлинг Фирдавси аълога эришди. Фирдавс эса жаннатнинг энг юқори, энг ўрта ва энг афзал жойидир,» дедилар. У (Термизий) деди: бу Анаснинг ривоятидан ҳасан саҳиҳ ғарибдир.