حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبَانَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ مُؤْمِنٍ إِلاَّ وَلَهُ بَابَانِ بَابٌ يَصْعَدُ مِنْهُ عَمَلُهُ وَبَابٌ يَنْزِلُ مِنْهُ رِزْقُهُ فَإِذَا مَاتَ بَكَيَا عَلَيْهِ فَذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ ( فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ مَرْفُوعًا إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَمُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ وَيَزِيدُ بْنُ أَبَانَ الرَّقَاشِيُّ يُضَعَّفَانِ فِي الْحَدِيثِ .
Бизга ал-Ҳусайн ибн Ҳурайс ривоят қилди, бизга Вакииъ ривоят қилди, у Мусо ибн Убайдадан, у Язид ибн Абондан, у Анас ибн Моликдан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳеч бир мўмин йўқки, магар унинг иккита эшиги бўлади: бир эшикдан унинг амали кўтарилиб чиқади, бир эшикдан эса унинг ризқи тушади. У вафот этганда, улар иккови унга йиғлайдилар. Мана шу Азиз ва Жалил (Аллаҳ)нинг: «Бас, осмон ва ер уларга йиғламади ва уларга муҳлат ҳам берилмади» (Духон сураси, 29) деган сўзидир,» дедилар.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир, биз уни марфуъ (Набийга нисбат берилган) ҳолатда фақат шу йўл билангина биламиз. Мусо ибн Убайда ва Язид ибн Абон ар-Рақоший ҳадисда заиф (саналадиган рови)лардир.