حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ التَّيْمِيِّ عَنْ نَافِعٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ الأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِذَا كَانَ بِبَعْضِ طَرِيقِ مَكَّةَ تَخَلَّفَ مَعَ أَصْحَابٍ لَهُ مُحْرِمِينَ وَهُوَ غَيْرُ مُحْرِمٍ فَرَأَى حِمَارًا وَحْشِيًّا فَاسْتَوَى عَلَى فَرَسِهِ قَالَ فَسَأَلَ أَصْحَابَهُ أَنْ يُنَاوِلُوهُ سَوْطَهُ فَأَبَوْا فَسَأَلَهُمْ رُمْحَهُ فَأَبَوْا فَأَخَذَهُ ثُمَّ شَدَّ عَلَى الْحِمَارِ فَقَتَلَهُ فَأَكَلَ مِنْهُ بَعْضُ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبَى بَعْضُهُمْ فَلَمَّا أَدْرَكُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلُوهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " إِنَّمَا هِيَ طُعْمَةٌ أَطْعَمَكُمُوهَا اللَّهُ تَعَالَى " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама Моликдан, у Умар ибн Убайдуллаҳ ат-Таймийнинг озод қилинган қули Абу Назрдан, у Абу Қатода ал-Ансорийнинг озод қилинган қули Нофедан, у Абу Қатодадан ривоят қилдики, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга эди. Макка йўлининг бир қисмига етганларида, у муҳрим бўлган шериклари билан орқада қолди, ўзи эса муҳрим эмас эди. У бир ёввойи эшакни кўриб қолди ва отига минди. Сўнг шерикларидан қамчисини беришларини сўради, улар бермади; найзасини сўради, улар бермади. Шунда у уни ўзи олиб, эшакка ҳужум қилди ва уни ўлдирди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг баъзи шериклари ундан еди, баъзилари эса бош тортди. Улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга етиб олганларида, ундан бу ҳақда сўрадилар. У: «Бу шунчаки Аллаҳ таоло сизларга едирган ризқдир» дедилар.