حَدَّثَنَا أَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، فِي قَوْلِهِ : ( إنَّ الَّذِينَ يُنَادُونَكَ مِنْ وَرَاءِ الْحُجُرَاتِ أَكْثَرُهُمْ لاَ يَعْقِلُونَ ) قَالَ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ حَمْدِي زَيْنٌ وَإِنَّ ذَمِّي شَيْنٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " ذَاكَ اللَّهُ تَعَالَى " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Бизга Абу Аммор ал-Ҳусайн ибн Ҳурайс ривоят қилди, бизга ал-Фазл ибн Мусо ривоят қилди, ал-Ҳусайн ибн Воқиддан, у Абу Ишоқдан, у ал-Баро ибн Озибдан, Аллаҳнинг: «Албатта, сени ҳужралар ортидан чақирадиганларнинг кўпчилиги ақл юритмайдилар» (Ҳужурот сураси, 4) сўзи ҳақида (ривоят қилдики), у деди: Бир киши туриб: «Эй Аллаҳнинг Расули, менинг мадҳим зийнат, заммим эса нуқсондир,» деди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «У — Аллаҳ Таолодир,» дедилар. (Абу Исо) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир.