Сунани Термизий — 3409-ҳадис

Дуолар китоби · Ухлашдан олдин тасбеҳ, такбир ва таҳмид

3409-ҳадисСунани Термизий · Дуолар китоби

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَزْهَرُ السَّمَّانُ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَلِيٍّ، رضى الله عنه قَالَ جَاءَتْ فَاطِمَةُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَشْكُو مَجَلاً بِيَدَيْهَا فَأَمَرَهَا بِالتَّسْبِيحِ وَالتَّكْبِيرِ وَالتَّحْمِيدِ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Азҳар ас-Саммон ривоят қилди, у Ибн Авндан, у Муҳаммаддан, у Абийдадан, у Али (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Фотима Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига қўллари қадоқ бўлганидан шикоят қилиб келди. Шунда у (Набий) унга тасбиҳ, такбир ва ҳамд айтишни буюрдилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 3302-ҳадисҚасам ва назр

ки: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Каъбани тавоф қилиб юрар эканлар, бурнига ҳалқа (хизома) солиб етакланаётган бир инсоннинг ёнидан ўтдилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни ўз қўллари билан уздилар ва уни…

Сунани Абу Довуд, 1859-ҳадисҲаж китоби

ки, унинг бошига озор етган ва сочини қирдирган эди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга бир сигирни ҳадий (қурбонлик) қилишни буюрдилар.

Сунани Абу Довуд, 2292-ҳадисТалоқ китоби

Оиша розияллаҳу анҳо буни - яъни Фотима бинти Қайснинг ҳадисини - қаттиқ айблади ва: ‹Албатта Фотима ваҳимали (хавфли) бир жойда эди, унинг атрофи учун хавфсирашилди, шунинг учун Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи…

Сунани Насоий, 4887-ҳадисЎғри қўлини кесиш китоби

ки), махзумий бир аёл асбоб-анжом (нарса) қарз олиб, кейин уни инкор қилар эди. Шу сабабли Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг қўлини кесишга буюрдилар.

Саҳиҳул Бухорий, 6703-ҳадисҚасам ва назр

): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — Каъбани тавоф қилаётганида — бир инсонни бошқа инсонни бурнидаги хизома (ҳалқа) билан етаклаётганини ўтиб (кўрди), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни қўли билан кесди,…

Сунани Термизий, 1520-ҳадисҚурбонликлар китоби

ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хутба қилдилар, сўнг (минбардан) тушиб, икки қўчқорни келтиришни буюрдилар ва уларни сўйдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.