حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، قَالُوا أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ رضى الله عنها بِأَىِّ شَيْءٍ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَفْتَتِحُ صَلاَتَهُ إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ قَالَتْ كَانَ إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ افْتَتَحَ صَلاَتَهُ فَقَالَ " اللَّهُمَّ رَبَّ جِبْرِيلَ وَمِيكَائِيلَ وَإِسْرَافِيلَ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَعَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ اهْدِنِي لِمَا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ إِنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Бизга Яҳё ибн Мусо ва бошқа бир нечалари ривоят қилиб, улар дедилар: бизга Умар ибн Юнус хабар берди, бизга Икрима ибн Аммор ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Абу Касир ривоят қилди, бизга Абу Салама ривоят қилди, у деди: мен Оиша (розияллаҳу анҳо)дан: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечаси турганларида намозларини нима билан бошлар эдилар, деб сўрадим. У деди: у киши кечаси турганларида намозларини қуйидаги (сўзлар) билан бошлар эдилар: «Аллаҳим, Жибрил, Микоил ва Исрофилнинг Робби, осмонлар ва ернинг Яратгувчиси, ғайб ва шаҳодатнинг Билгувчиси, Сен бандаларинг орасида улар ихтилоф қилган нарсаларда ҳукм қилурсан, ихтилоф қилинган нарсадаги ҳаққа Сенинг изнинг билан мени ҳидоят қилгин, албатта Сен истаган кишингни тўғри йўлга ҳидоят қилурсан,» дер эдилар. (Абу Исо) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир.