حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ، حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونَ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ قَالَ " وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلاَتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَاىَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا إِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ وَاهْدِنِي لأَحْسَنِ الأَخْلاَقِ لاَ يَهْدِي لأَحْسَنِهَا إِلاَّ أَنْتَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا إِنَّهُ لاَ يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلاَّ أَنْتَ آمَنْتُ بِكَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ " . فَإِذَا رَكَعَ قَالَ " اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ خَشَعَ لَكَ سَمْعِي وَبَصَرِي وَمُخِّي وَعِظَامِي وَعَصَبِي " . فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ قَالَ " اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَالأَرَضِينَ وَمِلْءَ مَا بَيْنَهُمَا وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ " . فَإِذَا سَجَدَ قَالَ " اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ سَجَدَ وَجْهِيَ لِلَّذِي خَلَقَهُ فَصَوَّرَهُ وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ " . ثُمَّ يَكُونُ آخِرَ مَا يَقُولُ بَيْنَ التَّشَهُّدِ وَالسَّلاَمِ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Малик ибн Абуш-Шавориб ривоят қилди, бизга Юсуф ибн ал-Можишун ривоят қилди, менга отам ривоят қилди, у Абдурраҳмон ал-Аъраждан, у Убайдуллаҳ ибн Абу Рофиъдан, у Али ибн Абу Толибдан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозга турганларида: «Юзимни осмонлар ва ерни яратган Зотга, ҳаққа мойил бўлган ҳолда қаратдим, ва мен мушриклардан эмасман. Албатта намозим, қурбонлигим, ҳаётим ва ўлимим оламлар Робби Аллаҳникидир, Унинг шериги йўқ, мен шунга буюрилдим ва мен мусулмонларданман. Аллаҳим, Сен Подшоҳсан, Сендан ўзга илоҳ йўқ, Сен Роббимсан ва мен бандангман, ўзимга зулм қилдим ва гуноҳимни тан олдим, бас, барча гуноҳларимни мағфират қилгин, албатта гуноҳларни Сендан ўзга кечирмайди. Ва мени ахлоқларнинг энг гўзалига ҳидоят қилгин, уларнинг энг гўзалига Сендан ўзга ҳидоят қилмайди, ва ундан ёмонини мендан бургин, албатта унинг ёмонини мендан Сендан ўзга бурмайди. Сенга иймон келтирдим, Сен баракотлисан ва олийсан, Сендан мағфират сўрайман ва Сенга тавба қиламан,» дер эдилар. Рукуъ қилганларида эса: «Аллаҳим, Сенга рукуъ қилдим, Сенга иймон келтирдим ва Сенга таслим бўлдим, қулоғим, кўзим, миям, суякларим ва пайларим Сенга бўйин эгди,» дер эдилар. Бошларини (рукуъдан) кўтарганларида: «Аллаҳим, Роббимиз, ҳамд Сенгадир, осмонлар ва ерларни тўлдиргудек, улар орасидагини тўлдиргудек ва бундан кейин Сен истаган нарсани тўлдиргудек,» дер эдилар. Сажда қилганларида: «Аллаҳим, Сенга сажда қилдим, Сенга иймон келтирдим ва Сенга таслим бўлдим, юзим уни яратган, сўнг уни шакллантирган, қулоғи ва кўзини очган Зотга сажда қилди, бас, энг гўзал яратгувчи Аллаҳ баракотлидир,» дер эдилар. Сўнгра ташаҳҳуд билан салом орасида айтадиган охирги (сўзлари) бу бўлар эди: «Аллаҳим, олдин қилган ва кейин қиладиган, яширин ва ошкора (қилган), ва Сен мендан кўра яхшироқ биладиган (гуноҳларимни) мағфират қилгин, Сен олдинга Сурувчисан ва Сен орқага Қолдирувчисан, Сендан ўзга илоҳ йўқ.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.