حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ جُحَادَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ عَبَّاسٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَغَرِّ أَبِي مُسْلِمٍ، قَالَ أَشْهَدُ عَلَى أَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُمَا شَهِدَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ . صَدَّقَهُ رَبُّهُ فَقَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنَا وَأَنَا أَكْبَرُ . وَإِذَا قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ . قَالَ يَقُولُ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنَا وَأَنَا وَحْدِي . وَإِذَا قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ . قَالَ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنَا وَحْدِي لاَ شَرِيكَ لِي . وَإِذَا قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ . قَالَ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنَا لِيَ الْمُلْكُ وَلِيَ الْحَمْدُ . وَإِذَا قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ . قَالَ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنَا وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِي . وَكَانَ يَقُولُ مَنْ قَالَهَا فِي مَرَضِهِ ثُمَّ مَاتَ لَمْ تَطْعَمْهُ النَّارُ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَقَدْ رَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَغَرِّ أَبِي مُسْلِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَأَبِي، سَعِيدٍ بِنَحْوِ هَذَا الْحَدِيثِ بِمَعْنَاهُ وَلَمَ يَرْفَعْهُ شُعْبَةُ . حَدَّثَنَا بِذَلِكَ، بُنْدَارٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، بِهَذَا .
Бизга Суфён ибн Вакииъ ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Муҳаммад ибн Жуҳода ривоят қилди, у деди: бизга Абдулжаббор ибн Аббос, Абу Ишоқдан, у ал-Ағарр Абу Муслимдан ривоят қилди, у деди: мен Абу Саид ва Абу Ҳурайранинг иккови Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳақида шаҳодат берганларига шаҳодат бераман, у киши дедилар: «Ким: ‹Аллаҳ дан ўзга илоҳ йўқ ва Аллаҳ буюкдир (Аллаҳу акбар),› деса, Роббиси уни тасдиқлаб: ‹Мендан ўзга илоҳ йўқ ва Мен буюкман,› дейди. Қачон: ‹Ягона Аллаҳ дан ўзга илоҳ йўқ,› деса, Аллаҳ: ‹Мендан ўзга илоҳ йўқ ва Мен Ягонаман,› дейди. Қачон: ‹Ягона, шериги йўқ Аллаҳ дан ўзга илоҳ йўқ,› деса, Аллаҳ: ‹Мендан ўзга илоҳ йўқ, Мен Ягонаман, Менинг шеригим йўқ,› дейди. Қачон: ‹Аллаҳ дан ўзга илоҳ йўқ, мулк Уникидир, ҳамд ҳам Уникидир,› деса, Аллаҳ: ‹Мендан ўзга илоҳ йўқ, мулк Меникидир, ҳамд ҳам Меникидир,› дейди. Қачон: ‹Аллаҳ дан ўзга илоҳ йўқ ва куч-қувват фақат Аллаҳ билангина (мавжуддир),› деса, Аллаҳ: ‹Мендан ўзга илоҳ йўқ ва куч-қувват фақат Мен билангина (мавжуддир),› дейди.» Ва у киши: «Ким буни касаллигида айтиб, сўнг вафот этса, дўзах уни еб ютмайди,» дер эдилар. (Абу Исо) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Буни Шуъба, Абу Ишоқдан, у ал-Ағарр Абу Муслимдан, у Абу Ҳурайра ва Абу Саиддан шу ҳадиснинг шунга ўхшашини, маъноси билан ривоят қилган, аммо Шуъба уни (Набийга) марфуъ қилмаган (кўтармаган). Бизга буни Бундор ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар, Шуъбадан, буни (ривоят қилди).