حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ عَنْ مُوسَى الْجُهَنِيِّ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا مُوسَى الْجُهَنِيُّ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عَلِّمْنِي كَلاَمًا أَقُولُهُ قَالَ " قُلْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ " . قَالَ فَهَؤُلاَءِ لِرَبِّي فَمَا لِي قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي " . قَالَ مُوسَى أَمَّا عَافِنِي فَأَنَا أَتَوَهَّمُ وَمَا أَدْرِي . وَلَمْ يَذْكُرِ ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ فِي حَدِيثِهِ قَوْلَ مُوسَى .
Бизга Абу Бакр ибн Аби Шайба ривоят қилди, бизга Али ибн Мушир ва ибн Нумайр Мусо ал-Жуҳанийдан ривоят қилдилар. (ҳ) Ва бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди — матн уники — бизга отам ривоят қилди, бизга Мусо ал-Жуҳаний Мусъаб ибн Саъддан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Бир бадавий араб Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келди ва: «Менга айтадиган бир калом ўргатинг» деди. У зот: «Айт: ‹Ло илаҳа иллаллаҳу ваҳдаҳу ло шарика лаҳ, аллаҳу акбару кабийра, валҳамду лиллаҳи касийра, субҳаналлаҳи роббил оламийн, ло ҳавла ва ло қуввата илла биллаҳил азийзил ҳакийм (Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ, ягонадир, Унинг шериги йўқ; Аллаҳ энг буюкдир, жуда буюк; ҳамд Аллаҳга, жуда кўп ҳамд; оламлар Робби Аллаҳни пок деб биламан; азиз ва ҳакийм бўлган Аллаҳдан ўзга қудрат ва куч йўқдир)›» дедилар. У: «Булар Роббим учун бўлди, мен учун нима?» деди. У зот: «Айт: ‹Аллаҳимма-ғфирлий вар-ҳамний ваҳ-диний вар-зуқний (Аллаҳим, мени мағфират қил, менга раҳм қил, мени ҳидоят қил ва менга ризқ бер)›» дедилар. Мусо деди: «Офиний (менга офият бер) сўзига келсак, мен шубҳаланаман ва билмайман». Ибн Аби Шайба ўз ҳадисида Мусонинг сўзини эслатмади.