حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ وَرْدَانَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الدُّعَاءِ أَفْضَلُ قَالَ " سَلْ رَبَّكَ الْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ " . ثُمَّ أَتَاهُ فِي الْيَوْمِ الثَّانِي فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الدُّعَاءِ أَفْضَلُ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ أَتَاهُ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ . قَالَ " فَإِذَا أُعْطِيتَ الْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَأُعْطِيتَهَا فِي الآخِرَةِ فَقَدْ أَفْلَحْتَ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ سَلَمَةَ بْنِ وَرْدَانَ .
Бизга Юсуф ибн Исо ривоят қилди, у деди: бизга ал-Фазл ибн Мусо ривоят қилди, у деди: бизга Салама ибн Вардон ривоят қилди, Анас ибн Моликдан (ривоят қилдики), бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келди ва: «Ё Расулаллаҳ, қайси дуо афзал?» деди. У: «Роббингдан дунё ва охиратда офият (соғлик, саломатлик) ва сақланишни сўра,» дедилар. Сўнг у иккинчи куни келиб: «Ё Расулаллаҳ, қайси дуо афзал?» деди. У унга шунингдек (жавоб) айтдилар. Сўнг у учинчи куни келди, У унга шунингдек (жавоб) айтдилар. У: «Бас, агар сенга дунёда офият берилса ва у сенга охиратда ҳам берилса, демак сен нажот топибсан,» дедилар. У деди: бу ҳадис шу йўлдан ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Салама ибн Вардоннинг ҳадисидан биламиз.