حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي الثَّلْجِ، - رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ بَغْدَادَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ صَاحِبُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ زَرْبِيٍّ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، وَثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْمَسْجِدَ وَرَجُلٌ قَدْ صَلَّى وَهُوَ يَدْعُو وَيَقُولُ فِي دُعَائِهِ اللَّهُمَّ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الْمَنَّانُ بَدِيعُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ ذَا الْجَلاَلِ وَالإِكْرَامِ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " تَدْرُونَ بِمَ دَعَا اللَّهَ دَعَا اللَّهَ بِاسْمِهِ الأَعْظَمِ الَّذِي إِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ وَإِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَى " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ . وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ عَنْ أَنَسٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Абус-Салж — Бағдод аҳлидан, Абу Абдуллаҳ, Аҳмад ибн Ҳанбалнинг соҳиби (шериги) бўлган киши — ривоят қилди, у деди: бизга Юнус ибн Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Саид ибн Зарбий, Осим ал-Аҳвал ва Собитдан, улар Анас (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у шундай деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) масжидга кирдилар, бир киши намоз ўқиб бўлиб, дуо қилмоқда ва дуосида: «Аллаҳумма ла илаҳа илла антал-Маннан, Бадиъус-самавати вал-арзи, зал-Жалали вал-Икром» (Эй Аллаҳ, Сендан ўзга ибодатга лойиқ зот йўқ, Сен неъмат ато этувчисан, осмонлар ва ерни (йўқдан) яратувчисан, улуғлик ва карам эгасисан) демоқда эди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «У Аллаҳга нима билан дуо қилганини биласизларми? У Аллаҳга Унинг Исм ал-Аъзами (энг улуғ исми) билан дуо қилдики, қачон у (исм) билан дуо қилинса, У жавоб беради ва қачон у билан сўралса, У ато этади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис Собитнинг Анасдан (қилган) ҳадисидан ғарибдир. Бу шу йўналишдан бошқа (йўл) билан ҳам Анасдан ривоят қилинган.