حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، وَهَنَّادٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ أَبَانَ بْنِ يَزِيدَ الْعَطَّارِ، عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ الْعُقَيْلِيِّ، عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ، رَجُلٍ مِنْهُمْ قَالَ كَانَ مَالِكُ بْنُ الْحُوَيْرِثِ يَأْتِينَا فِي مُصَلاَّنَا يَتَحَدَّثُ فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ يَوْمًا فَقُلْنَا لَهُ تَقَدَّمْ . فَقَالَ لِيَتَقَدَّمْ بَعْضُكُمْ حَتَّى أُحَدِّثَكُمْ لِمَ لاَ أَتَقَدَّمُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ زَارَ قَوْمًا فَلاَ يَؤُمَّهُمْ وَلْيَؤُمَّهُمْ رَجُلٌ مِنْهُمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ قَالُوا صَاحِبُ الْمَنْزِلِ أَحَقُّ بِالإِمَامَةِ مِنَ الزَّائِرِ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا أَذِنَ لَهُ فَلاَ بَأْسَ أَنْ يُصَلِّيَ بِهِ . وَقَالَ إِسْحَاقُ بِحَدِيثِ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ وَشَدَّدَ فِي أَنْ لاَ يُصَلِّيَ أَحَدٌ بِصَاحِبِ الْمَنْزِلِ وَإِنْ أَذِنَ لَهُ صَاحِبُ الْمَنْزِلِ . قَالَ وَكَذَلِكَ فِي الْمَسْجِدِ لاَ يُصَلِّي بِهِمْ فِي الْمَسْجِدِ إِذَا زَارَهُمْ يَقُولُ لِيُصَلِّ بِهِمْ رَجُلٌ مِنْهُمْ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ва Ҳаннод ривоят қилди, улар иккиси деди: бизга Вакииъ ривоят қилди, Абон ибн Язид ал-Аттордан, у Будайл ибн Майсара ал-Уқайлийдан, у Абу Атийядан — улардан бўлган бир киши (ривоят қилди), у деди: Молик ибн ал-Ҳувайрис намозгоҳимизга келиб, (бизга) ҳадис айтиб турарди. Бир куни намоз вақти бўлди, биз унга: «Олдинга ўтинг (имом бўлинг),» дедик. У: «Бирингиз олдинга ўтсин, мен сизларга нега олдинга ўтмаслигимни айтиб берай. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким бир қавмни зиёрат қилса, уларга имом бўлмасин, балки улардан бўлган бир киши имомлик қилсин,» деётганларини эшитганман,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан ва бошқалардан аксарият илм аҳли наздида амал шунга (биноан)дир; улар: уй эгаси имомликка зиёратчидан ҳақлироқдир, дедилар. Баъзи илм аҳли: агар (уй эгаси) унга изн берса, у билан намоз ўқишида зарар йўқ, деди. Ишоқ Молик ибн ал-Ҳувайрис ҳадиси билан айтиб, уй эгаси изн берган тақдирда ҳам ҳеч ким уй эгаси билан (унинг ўрнига имом бўлиб) намоз ўқимаслигида қаттиқ турди. У деди: масжидда ҳам шундай — киши зиёрат қилганда масжидда уларга (имом бўлиб) намоз ўқимайди; у: улардан бўлган бир киши уларга намоз ўқиб берсин, дейди.