حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ بِمَ أَعْرِفُ أَنَّكَ نَبِيٌّ قَالَ " إِنْ دَعَوْتُ هَذَا الْعِذْقَ مِنْ هَذِهِ النَّخْلَةِ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ " . فَدَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ يَنْزِلُ مِنَ النَّخْلَةِ حَتَّى سَقَطَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " ارْجِعْ " . فَعَادَ فَأَسْلَمَ الأَعْرَابِيُّ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Исмоил ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга Шарик ривоят қилди, у Симокдан, у Абу Забёндан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: Бир аъробий (бадавий) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб: «Сен пайғамбар эканингни нима билан билай?» деди. У: «Агар мен шу хурмо дарахтидан мана бу шингилни чақирсам, менинг Аллаҳнинг Расули эканимга гувоҳлик берасанми?» дедилар. Сўнгра Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни чақирдилар, у хурмо дарахтидан туша бошлади, ҳатто Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига (етиб) тушди. Сўнгра у зот: «Қайтиб бор,» дедилар, у (яна) қайтиб борди. Шунда аъробий мусулмон бўлди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғариб саҳиҳдир.