حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ مَكْحُولٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلْعَبَّاسِ " إِذَا كَانَ غَدَاةُ الاِثْنَيْنِ فَأْتِنِي أَنْتَ وَوَلَدُكَ حَتَّى أَدْعُوَ لَهُمْ بِدَعْوَةٍ يَنْفَعُكَ اللَّهُ بِهَا وَوَلَدَكَ " . فَغَدَا وَغَدَوْنَا مَعَهُ وَأَلْبَسَنَا كِسَاءً ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْعَبَّاسِ وَوَلَدِهِ مَغْفِرَةً ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً لاَ تُغَادِرُ ذَنْبًا اللَّهُمَّ احْفَظْهُ فِي وَلَدِهِ " .هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
«Бизга Иброҳим ибн Саид ал-Жавҳарий ривоят қилди, у деди: бизга Абдулваҳҳоб ибн Ато ривоят қилди, Савр ибн Язиддан, у Макҳулдан, у Курайбдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Аббосга: «Душанба куни эрта тонгда сен ва болаларинг олдимга келинглар, мен улар учун шундай дуо қилайки, Аллаҳ у билан сенга ва болаларингга манфаат берур,» дедилар. Сўнг у (Аббос) тонгда келди ва биз ҳам у билан тонгда келдик, у (Набий) бизга (бир) ридони ёпдилар, сўнг: «Эй Аллаҳ, Аббосни ва унинг болаларини ошкора ва яширин мағфират билан мағфират қилгин, ҳеч бир гуноҳни қолдирмайдиган (мағфират билан). Эй Аллаҳ, уни болалари ҳақида сақлагин,» дедилар. Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат шу йўл билан биламиз.»