حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَاصِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ زِرَّ بْنَ حُبَيْشٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُ " إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ " . فَقَرَأَ عَلَيْهِ: ( لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ ) فَقَرَأَ فِيهَا " إِنَّ ذَاتَ الدِّينِ عِنْدَ اللَّهِ الْحَنِيفِيَّةُ الْمُسْلِمَةُ لاَ الْيَهُودِيَّةُ وَلاَ النَّصْرَانِيَّةُ مَنْ يَعْمَلْ خَيْرًا فَلَنْ يُكْفَرَهُ " . وَقَرَأَ عَلَيْهِ " وَلَوْ أَنَّ لاِبْنِ آدَمَ وَادِيًا مِنْ مَالٍ لاَبْتَغَى إِلَيْهِ ثَانِيًا وَلَوْ كَانَ لَهُ ثَانِيًا لاَبْتَغَى إِلَيْهِ ثَالِثًا وَلاَ يَمْلأُ جَوْفَ ابْنِ آدَمَ إِلاَّ التُّرَابُ وَيَتُوبُ اللَّهُ عَلَى مَنْ تَابَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ . رَوَاهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَأُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ " إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ " . وَقَدْ رَوَى قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لأُبَىٍّ " إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ " .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Абу Довуд ривоят қилди, бизга Шуъба хабар берди, Осимдан, у деди: мен Зирр ибн Ҳубайшни Убай ибн Каъбдан ривоят қилаётганини эшитдим, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Албатта, Аллаҳ менга сенга (Қуръан) ўқиб беришимни амр қилди,» дедилар. Сўнг унга: «Аҳли китобдан бўлган кофирлар... (қайтмас эдилар)» (Баййина сураси, 1) (оятини) ўқиб бердилар ва унинг ичида: «Албатта, Аллаҳ ҳузурида (ҳақ) дин мусулмончилик бўлган ҳанифийликдир, яҳудийлик ҳам, насронийлик ҳам эмас. Ким яхшилик қилса, унинг (ажри) инкор қилинмайди,» (деб) ўқиб бердилар. Яна унга: «Агар Одам боласига молдан бир водий бўлса, у иккинчисини истар, агар унга иккинчиси бўлса, учинчисини истарди. Одам боласининг ичини тупроқдан бошқа нарса тўлдирмайди. Аллаҳ тавба қилган кишининг тавбасини қабул қилади,» (деб) ўқиб бердилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир ва у бундан бошқа йўл билан ҳам ривоят қилинган. Уни Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ибн Абзо отасидан, у Убай ибн Каъбдан ривоят қилган: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Убай ибн Каъбга: «Албатта, Аллаҳ менга сенга Қуръан ўқиб беришимни амр қилди,» дедилар. Қатода ҳам Анасдан ривоят қилган: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Убайга: «Албатта, Аллаҳ менга сенга Қуръан ўқиб беришимни амр қилди,» дедилар.