حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، قَالَ حَدَّثَنِي الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ زَكَرِيَّا ابْنِ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ عَطِيَّةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَلاَ إِنَّ عَيْبَتِي الَّتِي آوِي إِلَيْهَا أَهْلُ بَيْتِي وَإِنَّ كَرِشِي الأَنْصَارُ فَاعْفُوا عَنْ مُسِيئِهِمْ وَاقْبَلُوا مِنْ مُحْسِنِهِمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ .
Бизга ал-Ҳусайн ибн Ҳурайс ривоят қилди, у деди: менга ал-Фазл ибн Мусо, Закариё ибн Абу Зоидадан, у Атийядан, у Абу Саид ал-Худрийдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у дедилар: «Огоҳ бўлингки, мен паноҳ топадиган сирдошларим — бу менинг аҳли-байтимдир, менинг ич-ичимдаги яқинларим эса ансорлардир. Бас, уларнинг хато қилганларини афв қилинглар ва яхшилик қилганларини қабул қилинглар,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир. Бу бобда Анасдан ҳам (ривоят) бор.