حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ عَمْرٍو أَبُو عَمْرٍو الْحَذَّاءُ الْمَدِينِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ الصَّائِغُ، عَنْ كَثِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَبَّرَ فِي الْعِيدَيْنِ فِي الأُولَى سَبْعًا قَبْلَ الْقِرَاءَةِ وَفِي الآخِرَةِ خَمْسًا قَبْلَ الْقِرَاءَةِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَابْنِ عُمَرَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَدِّ كَثِيرٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَهُوَ أَحْسَنُ شَيْءٍ رُوِيَ فِي هَذَا الْبَابِ عَنِ النَّبِيِّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَاسْمُهُ عَمْرُو بْنُ عَوْفٍ الْمُزَنِيُّ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ . وَهَكَذَا رُوِيَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ صَلَّى بِالْمَدِينَةِ نَحْوَ هَذِهِ الصَّلاَةِ وَهُوَ قَوْلُ أَهْلِ الْمَدِينَةِ . وَبِهِ يَقُولُ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ . وَرُوِيَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ قَالَ فِي التَّكْبِيرِ فِي الْعِيدَيْنِ تِسْعَ تَكْبِيرَاتٍ فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى خَمْسًا قَبْلَ الْقِرَاءَةِ وَفِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ يَبْدَأُ بِالْقِرَاءَةِ ثُمَّ يُكَبِّرُ أَرْبَعًا مَعَ تَكْبِيرَةِ الرُّكُوعِ . وَقَدْ رُوِيَ عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوُ هَذَا وَهُوَ قَوْلُ أَهْلِ الْكُوفَةِ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ .
Бизга Муслим ибн Амр Абу Амр ал-Ҳаззо ал-Мадиний ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Нофеъ ас-Соиғ ривоят қилди, Касир ибн Абдуллаҳдан, у отасидан, у бобосидан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икки ҳайитда биринчи (ракат)да қироатдан олдин етти (марта), охирги (ракат)да қироатдан олдин беш (марта) такбир айтдилар. У деди: бу бобда Оиша, Ибн Умар ва Абдуллаҳ ибн Амрдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Касирнинг бобоси (ҳақидаги) ҳадис ҳасан ҳадисдир, у бу бобда Набий (алайҳиссалом)дан ривоят қилинган энг яхши нарсадир; унинг (бобосининг) исми Амр ибн Авф ал-Музанийдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан ва бошқаларидан баъзи илм аҳли ҳузурида амал шунга (биноан)дир. Абу Ҳурайрадан ҳам ривоят қилинишича, у Мадинада шу намозга ўхшаш (намоз) ўқиган, бу Мадина аҳлининг сўзидир. Молик ибн Анас, аш-Шофеий, Аҳмад ва Ишоқ ҳам шуни айтади. Абдуллаҳ ибн Масъуддан ривоят қилинишича, у икки ҳайитдаги такбир ҳақида: биринчи ракатда қироатдан олдин бешта, иккинчи ракатда эса қироатдан бошланади, сўнг рукуъ такбири билан бирга тўртта — тўққизта такбир (айтилади), деган. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бир нечаларидан ҳам шунга ўхшаш ривоят қилинган, бу Куфа аҳлининг сўзидир, Суфён ас-Саврий ҳам шуни айтади.