حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ وَاصِلِ بْنِ عَبْدِ الأَعْلَى الْكُوفِيُّ، وَأَبُو زُرْعَةَ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّلْتِ، عَنْ فُلَيْحِ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا خَرَجَ يَوْمَ الْعِيدِ فِي طَرِيقٍ رَجَعَ فِي غَيْرِهِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَأَبِي رَافِعٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَرَوَى أَبُو تُمَيْلَةَ وَيُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ فُلَيْحِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ . قَالَ وَقَدِ اسْتَحَبَّ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لِلإِمَامِ إِذَا خَرَجَ فِي طَرِيقٍ أَنْ يَرْجِعَ فِي غَيْرِهِ اتِّبَاعًا لِهَذَا الْحَدِيثِ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ . وَحَدِيثُ جَابِرٍ كَأَنَّهُ أَصَحُّ .
Бизга Абдул-Аъло ибн Восил ибн Абдил-Аъло ал-Куфий ва Абу Зуръа ривоят қилиб, улар дедилар: бизга Муҳаммад ибн ас-Салт ривоят қилди, Фулайҳ ибн Сулаймондан, у Саид ибн ал-Ҳорисдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳайит куни бир йўлдан чиқсалар, бошқа йўлдан қайтар эдилар. У (Абу Исо) деди: бу бобда Абдуллаҳ ибн Умар ва Абу Рофиъдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо деди: Абу Ҳурайра ҳадиси ҳасан ғариб ҳадисдир. Абу Тумайла ва Юнус ибн Муҳаммад бу ҳадисни Фулайҳ ибн Сулаймондан, у Саид ибн ал-Ҳорисдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан (ривоят қилдилар). У деди: баъзи илм аҳли шу ҳадисга эргашиб, имом бир йўлдан чиқса, бошқа йўлдан қайтишини мустаҳаб санадилар. Бу Шофеийнинг сўзидир. Жобир ҳадиси гўё (бундан) кўра саҳиҳроқдир.