حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّارُ الْبَغْدَادِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، عَنْ ثَوَابِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لاَ يَخْرُجُ يَوْمَ الْفِطْرِ حَتَّى يَطْعَمَ وَلاَ يَطْعَمُ يَوْمَ الأَضْحَى حَتَّى يُصَلِّيَ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَأَنَسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ بُرَيْدَةَ بْنِ حُصَيْبٍ الأَسْلَمِيِّ حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَقَالَ مُحَمَّدٌ لاَ أَعْرِفُ لِثَوَابِ بْنِ عُتْبَةَ غَيْرَ هَذَا الْحَدِيثِ . وَقَدِ اسْتَحَبَّ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنْ لاَ يَخْرُجَ يَوْمَ الْفِطْرِ حَتَّى يَطْعَمَ شَيْئًا وَيُسْتَحَبُّ لَهُ أَنْ يُفْطِرَ عَلَى تَمْرٍ وَلاَ يَطْعَمَ يَوْمَ الأَضْحَى حَتَّى يَرْجِعَ .
Бизга ал-Ҳасан ибн ас-Саббоҳ ал-Баззор ал-Бағдодий ривоят қилди, у деди: бизга Абдус-Самад ибн Абдил-Ворис ривоят қилди, Савоб ибн Утбадан, у Абдуллаҳ ибн Бурайдадан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Фитр (Ийд ал-Фитр) куни (бирор нарса) емагунча чиқмас, Азъҳо (Ийд ал-Азъҳо) куни эса намоз ўқимагунча емас эдилар. У (Абу Исо) деди: бу бобда Алий ва Анасдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо деди: Бурайда ибн Ҳусайб ал-Асламий ҳадиси ғариб ҳадисдир. Муҳаммад (ал-Бухорий) деди: мен Савоб ибн Утба учун бу ҳадисдан бошқасини билмайман. Илм аҳлидан бир гуруҳ Фитр куни бирор нарса емагунча чиқмасликни ва хурмо билан оғиз очишни мустаҳаб санадилар; Азъҳо куни эса (намоздан) қайтмагунча емаслик мустаҳаб (деб билдилар).