حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ جَمْعٍ إِلَى مِنًى فَلَمْ يَزَلْ يُلَبِّي حَتَّى رَمَى الْجَمْرَةَ . وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَابْنِ مَسْعُودٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ الْفَضْلِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ أَنَّ الْحَاجَّ لاَ يَقْطَعُ التَّلْبِيَةَ حَتَّى يَرْمِيَ الْجَمْرَةَ . وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид ал-Қаттан ривоят қилди, у Ибн Журайждан, у Атодан, у Ибн Аббосдан, у ал-Фазл ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени Жамъдан (Муздалифадан) Минога (ўз ортларига) миндириб олдилар ва Жамрага тош отгунларича талбия айтишдан тўхтамадилар.» Бу бобда Али, Ибн Масъуд ва Ибн Аббосдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: ал-Фазлнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Бу ҳадисга амал қилиш Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобалари ва бошқалардан бўлган илм аҳли наздида (қарор топган): ҳаж қилувчи Жамрага тош отгунича талбияни тўхтатмайди. Бу Шофеий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир.