Руку ва саждада белини тўғриламайдиган киши намози

Namoz kitobi · 9 ҳадис

باب صَلاَةِ مَنْ لاَ يُقِيمُ صُلْبَهُ فِي الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْبَدْرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ تُجْزِئُ صَلاَةُ الرَّجُلِ حَتَّى يُقِيمَ ظَهْرَهُ فِي الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Ҳафс ибн Умар Намарий ривоят қилди, бизга Шуъба Сулаймондан, у Умора ибн Умайрдан, у Абу Маъмардан, у Абу Масъуд Бадрийдан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Кишининг намози рукуъ ва саждада белигини ростламагунча кифоя қилмайди».

حَدَّثَنِي الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ يَعْنِي ابْنَ عِيَاضٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، - وَهَذَا لَفْظُ ابْنِ الْمُثَنَّى - حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَدَخَلَ رَجُلٌ فَصَلَّى ثُمَّ جَاءَ فَسَلَّمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهِ السَّلاَمَ وَقَالَ ‏"‏ ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ ‏"‏ ‏.‏ فَرَجَعَ الرَّجُلُ فَصَلَّى كَمَا كَانَ صَلَّى ثُمَّ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ وَعَلَيْكَ السَّلاَمُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ ‏"‏ ‏.‏ حَتَّى فَعَلَ ذَلِكَ ثَلاَثَ مِرَارٍ فَقَالَ الرَّجُلُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أُحْسِنُ غَيْرَ هَذَا فَعَلِّمْنِي ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلاَةِ فَكَبِّرْ ثُمَّ اقْرَأْ مَا تَيَسَّرَ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ثُمَّ ارْكَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ رَاكِعًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَعْتَدِلَ قَائِمًا ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا ثُمَّ اجْلِسْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا ثُمَّ افْعَلْ ذَلِكَ فِي صَلاَتِكَ كُلِّهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ الْقَعْنَبِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَقَالَ فِي آخِرِهِ ‏"‏ فَإِذَا فَعَلْتَ هَذَا فَقَدْ تَمَّتْ صَلاَتُكَ وَمَا انْتَقَصْتَ مِنْ هَذَا شَيْئًا فَإِنَّمَا انْتَقَصْتَهُ مِنْ صَلاَتِكَ ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ فِيهِ ‏"‏ إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلاَةِ فَأَسْبِغِ الْوُضُوءَ ‏"‏ ‏.‏

Менга Қаънабий ривоят қилди, бизга Анас — яъни ибн Иёд — ривоят қилди, (ҳ) ва бизга ибнул Мусанно ривоят қилди, менга Яҳё ибн Саъийд Убайдуллаҳдан ривоят қилди — бу ибнул Мусаннонинг лафзи —, менга Саъийд ибн Абу Саъийд отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам масжидга кирдилар, сўнг бир киши кириб намоз ўқиди, кейин келиб Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга салом берди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга саломини қайтардилар ва дедилар: «Қайтиб намоз ўқи, чунки сен намоз ўқимадинг». Ҳалиги киши қайтиб, аввал ўқиганидек ўқиди, сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурларига келиб салом берди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Ва алайкас салом» дедилар, сўнг: «Қайтиб намоз ўқи, чунки сен намоз ўқимадинг» дедилар. Токи буни уч марта қилди. Киши: «Сизни ҳақ билан юборган зотга қасамки, мен бундан бошқасини эплай олмайман, менга ўргатинг» деди. У деди: «Намозга турганингда такбир айт, сўнг Қуръандан сенга муяссар бўлганини ўқи, сўнг рукуъ бўлиб таскин топгунингча рукуъ қил, сўнг тик туриб ростлангунингча кўтарил, сўнг сажда қилиб таскин топгунингча сажда қил, сўнг таскин топиб ўтиргунингча ўтир, сўнг буни бутун намозингда қил». Абу Довуд деди: Қаънабий Саъийд ибн Абу Саъийд Мақбурийдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди ва охирида деди: «Буни қилсанг, намозинг тамом бўлди. Бундан бирор нарсани камайтирсанг, намозингдан камайтирган бўласан». Ва унда деди: «Намозга турганингда таҳоратни мукаммал қил».

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَلاَّدٍ، عَنْ عَمِّهِ، أَنَّ رَجُلاً، دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ قَالَ فِيهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّهُ لاَ تَتِمُّ صَلاَةٌ لأَحَدٍ مِنَ النَّاسِ حَتَّى يَتَوَضَّأَ فَيَضَعَ الْوُضُوءَ ‏"‏ ‏.‏ يَعْنِي مَوَاضِعَهُ ‏"‏ ثُمَّ يُكَبِّرُ وَيَحْمَدُ اللَّهَ جَلَّ وَعَزَّ وَيُثْنِي عَلَيْهِ وَيَقْرَأُ بِمَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ يَرْكَعُ حَتَّى تَطْمَئِنَّ مَفَاصِلُهُ ثُمَّ يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَائِمًا ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ يَسْجُدُ حَتَّى تَطْمَئِنَّ مَفَاصِلُهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ وَيَرْفَعُ رَأْسَهُ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَاعِدًا ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ يَسْجُدُ حَتَّى تَطْمَئِنَّ مَفَاصِلُهُ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ فَيُكَبِّرُ فَإِذَا فَعَلَ ذَلِكَ فَقَدْ تَمَّتْ صَلاَتُهُ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод Исъҳоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳадан, у Али ибн Яҳё ибн Халлоддан, у амакисидан ривоят қилдики, бир киши масжидга кирди — ва у шунга ўхшашини зикр қилди. Унда деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ҳеч бир кишининг намози то таҳорат қилиб, таҳоратни ўз ўринларига қўймагунча тамом бўлмайди, сўнг такбир айтади ва Аллаҳни — Жалла ва Азза — ҳамд қилади ва Унга сано айтади ва Қуръандан муяссар бўлганини ўқийди, сўнг Аллаҳу акбаръ дейди, сўнг бўғимлари таскин топгунча рукуъ қилади, сўнг Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳъ дейди то тик туриб ростлангунча, сўнг Аллаҳу акбаръ дейди, сўнг бўғимлари таскин топгунча сажда қилади, сўнг Аллаҳу акбаръ дейди ва ўтириб ростлангунча бошини кўтаради, сўнг Аллаҳу акбаръ дейди, сўнг бўғимлари таскин топгунча сажда қилади, сўнг бошини кўтариб такбир айтади. Буни қилса, намози тамом бўлди».

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ، وَالْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَلاَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمِّهِ، رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ بِمَعْنَاهُ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّهَا لاَ تَتِمُّ صَلاَةُ أَحَدِكُمْ حَتَّى يُسْبِغَ الْوُضُوءَ كَمَا أَمَرَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَيَغْسِلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ وَيَمْسَحَ بِرَأْسِهِ وَرِجْلَيْهِ إِلَى الْكَعْبَيْنِ ثُمَّ يُكَبِّرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَيَحْمَدُهُ ثُمَّ يَقْرَأُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا أُذِنَ لَهُ فِيهِ وَتَيَسَّرَ ‏"‏ ‏.‏ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ حَمَّادٍ قَالَ ‏"‏ ثُمَّ يُكَبِّرُ فَيَسْجُدُ فَيُمَكِّنُ وَجْهَهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ هَمَّامٌ وَرُبَّمَا قَالَ ‏"‏ جَبْهَتَهُ مِنَ الأَرْضِ حَتَّى تَطْمَئِنَّ مَفَاصِلُهُ وَتَسْتَرْخِيَ ثُمَّ يُكَبِّرُ فَيَسْتَوِي قَاعِدًا عَلَى مَقْعَدِهِ وَيُقِيمُ صُلْبَهُ ‏"‏ ‏.‏ فَوَصَفَ الصَّلاَةَ هَكَذَا أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ حَتَّى فَرَغَ ‏"‏ لاَ تَتِمُّ صَلاَةُ أَحَدِكُمْ حَتَّى يَفْعَلَ ذَلِكَ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Ҳасан ибн Али ривоят қилди, бизга Ҳишом ибн Абдул Малик ва Ҳажжож ибн Минҳол ривоят қилиб дедилар: Бизга Ҳаммом ривоят қилди, бизга Исъҳоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳа Али ибн Яҳё ибн Халлоддан, у отасидан, у амакиси Рифўа ибн Рофиъдан шу маънода ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Сизлардан бирингизнинг намози, Аллаҳ — Азза ва Жалла — буюрганидек таҳоратни мукаммал қилиб, юзини ва икки қўлини тирсакларигача ювиб, бошига маш тортиб, оёқларини тўпиқларгача ювмагунча тамом бўлмайди, сўнг Аллаҳ — Азза ва Жалла — га такбир айтади ва Унга ҳамд қилади, сўнг Қуръандан унга рухсат берилган ва муяссар бўлганини ўқийди». Ва у Ҳаммод ҳадисига ўхшашини зикр қилди. У деди: «Сўнг такбир айтиб сажда қилади ва юзини маҳкамлайди». Ҳаммом деди: Балки у «пешонасини ерга, бўғимлари таскин топиб бўшашгунча, сўнг такбир айтиб ўрнида ўтириб ростланади ва белигини тик тутади» деди. Ва у намозни шундай тўрт ракъат сифатлаб, охирига етказди: «Сизлардан бирингизнинг намози шуни қилмагунча тамом бўлмайди».

حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، - يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو - عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَلاَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ، بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ ‏"‏ إِذَا قُمْتَ فَتَوَجَّهْتَ إِلَى الْقِبْلَةِ فَكَبِّرْ ثُمَّ اقْرَأْ بِأُمِّ الْقُرْآنِ وَبِمَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَقْرَأَ وَإِذَا رَكَعْتَ فَضَعْ رَاحَتَيْكَ عَلَى رُكْبَتَيْكَ وَامْدُدْ ظَهْرَكَ ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ ‏"‏ إِذَا سَجَدْتَ فَمَكِّنْ لِسُجُودِكَ فَإِذَا رَفَعْتَ فَاقْعُدْ عَلَى فَخِذِكَ الْيُسْرَى ‏"‏ ‏.‏

Бизга Ваҳб ибн Бақийя Холиддан, у Муҳаммаддан — яъни ибн Амрдан —, у Али ибн Яҳё ибн Халлоддан, у отасидан, у Рифўа ибн Рофиъдан шу қисса билан ривоят қилди, у деди: «Туриб қиблага юзланганингда такбир айт, сўнг Уммул Қуръан (Фотиҳа)ни ва Аллаҳ хоҳлаган нарсани ўқи. Рукуъ қилганингда, икки кафтингни тиззаларингга қўй ва белигингни чўз». Ва деди: «Сажда қилганингда саждангни маҳкамла, кўтарганингда чап сонинг устига ўтир».

حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ يَحْيَى بْنِ خَلاَّدِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمِّهِ، رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ ‏"‏ إِذَا أَنْتَ قُمْتَ فِي صَلاَتِكَ فَكَبِّرِ اللَّهَ تَعَالَى ثُمَّ اقْرَأْ مَا تَيَسَّرَ عَلَيْكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ فِيهِ ‏"‏ فَإِذَا جَلَسْتَ فِي وَسَطِ الصَّلاَةِ فَاطْمَئِنَّ وَافْتَرِشْ فَخِذَكَ الْيُسْرَى ثُمَّ تَشَهَّدْ ثُمَّ إِذَا قُمْتَ فَمِثْلَ ذَلِكَ حَتَّى تَفْرُغَ مِنْ صَلاَتِكَ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Муъаммал ибн Ҳишом ривоят қилди, бизга Исмоил Муҳаммад ибн Исъҳоқдан ривоят қилди, менга Али ибн Яҳё ибн Халлод ибн Рофиъ отасидан, у амакиси Рифўа ибн Рофиъдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу қисса билан ривоят қилди, у деди: «Намозингга турганингда Аллаҳга — Таолога — такбир айт, сўнг Қуръандан сенга муяссар бўлганини ўқи». Ва унда деди: «Намоз ўртасида ўтирганингда таскин топ ва чап сонингни тўша, сўнг ташаҳҳуд ўқи, кейин турганингда ҳам шундай қил, то намозингдан тугамагунингча».

حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى الْخُتَّلِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَلاَّدِ بْنِ رَافِعٍ الزُّرَقِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَصَّ هَذَا الْحَدِيثَ قَالَ فِيهِ ‏"‏ فَتَوَضَّأْ كَمَا أَمَرَكَ اللَّهُ جَلَّ وَعَزَّ ثُمَّ تَشَهَّدْ فَأَقِمْ ثُمَّ كَبِّرْ فَإِنْ كَانَ مَعَكَ قُرْآنٌ فَاقْرَأْ بِهِ وَإِلاَّ فَاحْمَدِ اللَّهَ وَكَبِّرْهُ وَهَلِّلْهُ ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ فِيهِ ‏"‏ وَإِنِ انْتَقَصْتَ مِنْهُ شَيْئًا انْتَقَصْتَ مِنْ صَلاَتِكَ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Аббод ибн Мусо Хутталий ривоят қилди, бизга Исмоил — яъни ибн Жаъфар — ривоят қилди, менга Яҳё ибн Али ибн Яҳё ибн Халлод ибн Рофиъ Зурақий отасидан, у бобосидан, у Рифўа ибн Рофиъдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам — ва у бу ҳадисни ҳикоя қилди. Унда деди: «Аллаҳ — Жалла ва Азза — буюрганидек таҳорат қил, сўнг ташаҳҳуд ўқи ва намозни барпо қил, сўнг такбир айт. Агар ёдингда Қуръан бўлса, уни ўқи, акс ҳолда Аллаҳга ҳамд қил, такбир ва таҳлил айт». Ва унда деди: «Агар ундан бирор нарсани камайтирсанг, намозингдан камайтирган бўласан».

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ الْحَكَمِ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ مَحْمُودٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ شِبْلٍ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ نَقْرَةِ الْغُرَابِ وَافْتِرَاشِ السَّبُعِ وَأَنْ يُوَطِّنَ الرَّجُلُ الْمَكَانَ فِي الْمَسْجِدِ كَمَا يُوَطِّنُ الْبَعِيرُ ‏.‏ هَذَا لَفْظُ قُتَيْبَةَ ‏.‏

Бизга Абул Валиди Таёлисий ривоят қилди, бизга Лайс Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Жаъфар ибнул Ҳакамдан ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Лайс Жаъфар ибн Абдуллаҳ Ансорийдан, у Тамим ибн Маҳмуддан, у Абдур Раҳмон ибн Шиблидан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қарғанинг чўқишидек тез сажда қилишдан, йиртқич ҳайвоннинг ётишидек тирсакларни ёйишдан ва кишининг туя жойлашганидек масжидда бир жойни доимий макон қилиб олишидан қайтардилар. Бу Қутайбанинг лафзи.

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ سَالِمٍ الْبَرَّادِ، قَالَ أَتَيْنَا عُقْبَةَ بْنَ عَمْرٍو الأَنْصَارِيَّ أَبَا مَسْعُودٍ فَقُلْنَا لَهُ حَدِّثْنَا عَنْ صَلاَةِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ بَيْنَ أَيْدِينَا فِي الْمَسْجِدِ فَكَبَّرَ فَلَمَّا رَكَعَ وَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَجَعَلَ أَصَابِعَهُ أَسْفَلَ مِنْ ذَلِكَ وَجَافَى بَيْنَ مِرْفَقَيْهِ حَتَّى اسْتَقَرَّ كُلُّ شَىْءٍ مِنْهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقَامَ حَتَّى اسْتَقَرَّ كُلُّ شَىْءٍ مِنْهُ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى الأَرْضِ ثُمَّ جَافَى بَيْنَ مِرْفَقَيْهِ حَتَّى اسْتَقَرَّ كُلُّ شَىْءٍ مِنْهُ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَجَلَسَ حَتَّى اسْتَقَرَّ كُلُّ شَىْءٍ مِنْهُ فَفَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ أَيْضًا ثُمَّ صَلَّى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ مِثْلَ هَذِهِ الرَّكْعَةِ فَصَلَّى صَلاَتَهُ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي ‏.‏

Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Жарир Атў ибнус Сўибдан, у Солим Барроддан ривоят қилди, у деди: Биз Уқба ибн Амр Ансорий — Абу Масъуд — ҳузурига келиб унга: «Бизга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг намози ҳақида ҳикоя қилиб беринг» дедик. У масжидда бизнинг олдимизда туриб такбир айтди. Рукуъ қилганида қўлларини тиззаларига қўйди ва бармоқларини ундан пастроққа қилди ва тирсакларини икки томонга кериб, ҳар бир аъзоси қарор топгунча турди. Сўнг Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳъ деб, ҳар бир аъзоси қарор топгунча турди. Сўнг такбир айтиб сажда қилди ва кафтларини ерга қўйди, сўнг тирсакларини икки томонга кериб, ҳар бир аъзоси қарор топгунча турди. Сўнг бошини кўтариб, ҳар бир аъзоси қарор топгунча ўтирди. Яна шундай қилди. Сўнг ушбу ракъат каби тўрт ракъат ўқиб, намозини адо этди. Кейин: «Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни мана шундай намоз ўқиётганларини кўрдик» деди.