حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أُمَيَّةَ، حَدَّثَنَا مُعَاذٌ، - يَعْنِي ابْنَ هِشَامٍ - حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ وَاللَّهِ لأُقَرِّبَنَّ بِكُمْ صَلاَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يَقْنُتُ فِي الرَّكْعَةِ الآخِرَةِ مِنْ صَلاَةِ الظُّهْرِ وَصَلاَةِ الْعِشَاءِ الآخِرَةِ وَصَلاَةِ الصُّبْحِ فَيَدْعُو لِلْمُؤْمِنِينَ وَيَلْعَنُ الْكَافِرِينَ .
Бизга Довуд ибн Умайя ривоят қилди, бизга Муоз — яъни ибн Ҳишом — ривоят қилди, менга отам Яҳё ибн Абу Касирдан ривоят қилди, у деди: менга Абу Салама ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, бизга Абу Ҳурайра ривоят қилиб деди: «Аллаҳга қасамки, мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг намозини сизларга яқинлаштириб кўрсатаман». У деди: Абу Ҳурайра пешин намозининг охирги ракъатида, охирги хуфтон (ишо) намозида ва бомдод намозида қунут ўқир, мўминлар учун дуо қилиб, кофирларни лаънатлар эди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، وَمُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَحَفْصُ بْنُ عُمَرَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنِي أَبِي قَالُوا، كُلُّهُمْ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْنُتُ فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ زَادَ ابْنُ مُعَاذٍ وَصَلاَةِ الْمَغْرِبِ .
Бизга Абул Валид, Муслим ибн Иброҳим ва Ҳафс ибн Умар ривоят қилдилар, (ҳ) яна бизга ибн Муоз ривоят қилди, менга отам ривоят қилди, уларнинг ҳаммаси деди: бизга Шуъба Амр ибн Муррадан, у ибн Абу Лайлода, у Барўдан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бомдод намозида қунут ўқир эдилар. Ибн Муоз қўшимча қилди: «ва шом (мағриб) намозида ҳам».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي صَلاَةِ الْعَتَمَةِ شَهْرًا يَقُولُ فِي قُنُوتِهِ " اللَّهُمَّ نَجِّ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ اللَّهُمَّ نَجِّ سَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ اللَّهُمَّ نَجِّ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهَا عَلَيْهِمْ سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ " . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَأَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ فَلَمْ يَدْعُ لَهُمْ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " وَمَا تَرَاهُمْ قَدْ قَدِمُوا " .
Бизга Абдурраҳмон ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Валид ривоят қилди, бизга Авзоий ривоят қилди, менга Яҳё ибн Абу Касир ривоят қилди, менга Абу Салама ибн Абдурраҳмон Абу Ҳурайрадан ривоят қилиб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир ой давомида хуфтон (атама) намозида қунут ўқиб, қунутида шундай дер эдилар: «Аллаҳим, Валид ибн Валидни нажот бер. Аллаҳим, Салама ибн Ҳишомни нажот бер. Аллаҳим, мўминлардан заифлаштирилганларни нажот бер. Аллаҳим, азобингни Музар (қабиласи) устига оғирлаштир. Аллаҳим, уни уларга Юсуф йилларидек (очарчилик) йиллар қил». Абу Ҳурайра деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир куни тонгда улар учун дуо қилмадилар. Мен буни у зотга эслатдим. Шунда у дедилар: «Улар аллақачон (Мадинага) келганларини кўрмаяпсанми?»
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْجُمَحِيُّ، حَدَّثَنَا ثَابِتُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ خَبَّابٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَهْرًا مُتَتَابِعًا فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَالْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ وَصَلاَةِ الصُّبْحِ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلاَةٍ إِذَا قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . مِنَ الرَّكْعَةِ الآخِرَةِ يَدْعُو عَلَى أَحْيَاءٍ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ وَيُؤَمِّنُ مَنْ خَلْفَهُ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муовия ал-Жумаҳий ривоят қилди, бизга Собит ибн Язид Ҳилол ибн Хаббобдан, у Икримадан, у ибн Аббосдан ривоят қилиб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир ой кетма-кет пешин, аср, шом, хуфтон ва бомдод намозларида, ҳар намознинг охирида, охирги ракъатда «Самиаллооҳу лиман ҳамидаҳ» деганларида қунут ўқиб, Бану Сулаймдан бўлган баъзи қабилаларга — Риъл, Заквон ва Усайяга қарши дуо қилар, ортидагилар эса омин дер эдилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُسَدَّدٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ سُئِلَ هَلْ قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ فَقَالَ نَعَمْ . فَقِيلَ لَهُ قَبْلَ الرُّكُوعِ أَوْ بَعْدَ الرُّكُوعِ قَالَ بَعْدَ الرُّكُوعِ . قَالَ مُسَدَّدٌ بِيَسِيرٍ .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ва Мусаддад ривоят қилиб дедилар: бизга Ҳаммод Айюбдан, у Муҳаммаддан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилдики, ундан: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бомдод намозида қунут ўқиганмилар?» деб сўралганида, у: «Ҳа» деди. Унга: «Рукуъдан олдинми ёки рукуъдан кейинми?» дейилди. У: «Рукуъдан кейин» деди. Мусаддад: «озгина (вақт)» деб қўшди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَنَتَ شَهْرًا ثُمَّ تَرَكَهُ .
Бизга Абул Валид ат-Таёлисий ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Салама Анас ибн Сийриндан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир ой қунут ўқиб, сўнгра уни тарк этдилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُفَضَّلٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، قَالَ حَدَّثَنِي مَنْ، صَلَّى مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الْغَدَاةِ فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ قَامَ هُنَيَّةً .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Бишр ибн Муфаддал ривоят қилди, бизга Юнус ибн Убайд Муҳаммад ибн Сийриндан ривоят қилиб деди: менга Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бомдод намозини ўқиган киши ривоят қилдики, у зот иккинчи ракъатдан бошларини кўтарганларида озгина вақт (тик) турдилар.