باب اسْتِحْبَابِ النُّزُولِ بِالْمُحَصَّبِ يَوْمَ النَّفْرِ وَالصَّلاَةِ بِهِ
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنِي وَرْقَاءُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Шабааба ривоят қилди, менга Варқў Абуз-Зиноддан, у Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шунга ўхшашини ривоят қилди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ الرَّازِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ كَانُوا يَنْزِلُونَ الأَبْطَحَ
Бизга Муҳаммад ибн Миҳрон ар-Розий ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ Маъмардан, у Айюбдан, у Нофидан, у Ибн Умардан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам), Абу Бакр ва Умар Абтаҳга (тунашга) тушардилар.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا صَخْرُ بْنُ جُوَيْرِيَةَ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ يَرَى التَّحْصِيبَ سُنَّةً وَكَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ يَوْمَ النَّفْرِ بِالْحَصْبَةِ . قَالَ نَافِعٌ قَدْ حَصَّبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالْخُلَفَاءُ بَعْدَهُ .
Менга Муҳаммад ибн Ҳотим ибн Маймун ривоят қилди, бизга Равҳ ибн Убода ривоят қилди, бизга Сахр ибн Жувайрия Нофидан ривоят қилдики, Ибн Умар таҳсиб (Ҳасбада тунаш)ни суннат деб биларди ва Нафр куни Зуҳрни Ҳасбада ўқирди. Нофиъ деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва ундан кейинги халифалар Ҳасбада (тунаб) тушганлар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ نُزُولُ الأَبْطَحِ لَيْسَ بِسُنَّةٍ إِنَّمَا نَزَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَنَّهُ كَانَ أَسْمَحَ لِخُرُوجِهِ إِذَا خَرَجَ .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Абу Курайб ривоят қилиб, иккаласи: бизга Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, бизга Ҳишом отасидан, у Оишадан ривоят қилди, дедилар; у (Оиша) деди: Абтаҳга тушиш суннат эмас; Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга фақат чиқиб кетганида чиқиши учун қулайроқ бўлгани учун тушган, холос.
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، ح وَحَدَّثَنِيهِ أَبُو الرَّبِيعِ، الزَّهْرَانِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ، ح وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا حَبِيبٌ الْمُعَلِّمُ، كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ .
Ва бизга буни Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Ҳафс ибн Ғиёс ривоят қилди; (ҳ) ва менга буни Абур-Робиъ аз-Заҳроний ривоят қилди, бизга Ҳаммод — яъни ибн Зайд — ривоят қилди; (ҳ) ва бизга буни Абу Комил ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, бизга Ҳабиб ал-Муъаллим ривоят қилди — ҳаммаси Ҳишомдан шу иснод билан унга ўхшаш (ривоят қилдилар).
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ، وَعُمَرَ، وَابْنَ، عُمَرَ كَانُوا يَنْزِلُونَ الأَبْطَحَ . قَالَ الزُّهْرِيُّ وَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا لَمْ تَكُنْ تَفْعَلُ ذَلِكَ وَقَالَتْ إِنَّمَا نَزَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَنَّهُ كَانَ مَنْزِلاً أَسْمَحَ لِخُرُوجِهِ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ хабар берди, бизга Маъмар аз-Зуҳрийдан, у Солимдан хабар бердики, Абу Бакр, Умар ва Ибн Умар Абтаҳга (тунашга) тушардилар. Аз-Зуҳрий деди: Менга Урва Оишадан хабар бердики, у буни қилмасди ва: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга фақат чиқиши учун қулайроқ манзил бўлгани учун тушган» деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، وَأَحْمَدُ بْنُ، عَبْدَةَ - وَاللَّفْظُ لأَبِي بَكْرٍ - حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَيْسَ التَّحْصِيبُ بِشَىْءٍ إِنَّمَا هُوَ مَنْزِلٌ نَزَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба, Ишоқ ибн Иброҳим, Ибн Абу Умар ва Аҳмад ибн Абда — лафз Абу Бакрники — ривоят қилиб: бизга Суфён ибн Уяйна Амрдан, у Атодан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди, дедилар; у деди: Таҳсиб бирор (вожиб) нарса эмас; у фақат Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тушган бир манзил, холос.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ جَمِيعًا عَنِ ابْنِ، عُيَيْنَةَ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، قَالَ قَالَ أَبُو رَافِعٍ لَمْ يَأْمُرْنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَنْزِلَ الأَبْطَحَ حِينَ خَرَجَ مِنْ مِنًى وَلَكِنِّي جِئْتُ فَضَرَبْتُ فِيهِ قُبَّتَهُ فَجَاءَ فَنَزَلَ . قَالَ أَبُو بَكْرٍ فِي رِوَايَةِ صَالِحٍ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ . وَفِي رِوَايَةِ قُتَيْبَةَ قَالَ عَنْ أَبِي رَافِعٍ وَكَانَ عَلَى ثَقَلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Қутайба ибн Саид, Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Зуҳайр ибн Ҳарб ҳаммаси Ибн Уяйнадан ривоят қилди — Зуҳайр: бизга Суфён ибн Уяйна Солиҳ ибн Кайсондан, у Сулаймон ибн Ясордан ривоят қилди, деди; у деди: Абу Рофиъ деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Минодан чиққанида мени Абтаҳга тушишга буюрмаган эди, лекин мен келиб, у ерга унинг чодирини тикдим, шунда у келиб (шу ерга) тушди. Абу Бакр: Солиҳнинг ривоятида: «Мен Сулаймон ибн Ясорни эшитдим» деди (деб айтди). Қутайбанинг ривоятида эса: «Абу Рофидан — у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг юкига (масъул) эди» (дейилган).
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " نَنْزِلُ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِخَيْفِ بَنِي كِنَانَةَ حَيْثُ تَقَاسَمُوا عَلَى الْكُفْرِ " .
Менга Ҳармала ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Юнус Ибн Шиҳобдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмон ибн Авфдан, у Абу Ҳурайрадан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан хабар бердики, у: «Эртага, ин шоаллаҳ, Бану Кинона Хайфига — улар куфр устига қасамлашган жойга — тушамиз» деди.
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنِي الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ بِمِنًى " نَحْنُ نَازِلُونَ غَدًا بِخَيْفِ بَنِي كِنَانَةَ حَيْثُ تَقَاسَمُوا عَلَى الْكُفْرِ " . وَذَلِكَ إِنَّ قُرَيْشًا وَبَنِي كِنَانَةَ تَحَالَفَتْ عَلَى بَنِي هَاشِمٍ وَبَنِي الْمُطَّلِبِ أَنْ لاَ يُنَاكِحُوهُمْ وَلاَ يُبَايِعُوهُمْ حَتَّى يُسْلِمُوا إِلَيْهِمْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعْنِي بِذَلِكَ الْمُحَصَّبَ .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга ал-Валид ибн Муслим ривоят қилди, менга ал-Авзўий ривоят қилди, менга аз-Зуҳрий ривоят қилди, менга Абу Салама ривоят қилди, бизга Абу Ҳурайра ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга, биз Минода эканимизда: «Биз эртага Бану Кинона Хайфига — улар куфр устига қасамлашган жойга — тушамиз» деди. Бу шу (сабаб)дан эдики, Қурайш ва Бану Кинона Бану Ҳошим ва Бану Мутталибга қарши — токи улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ўзларига топширмагунларича улар билан қуда бўлмаслик ва савдо қилмаслик ҳақида — аҳдлашган эдилар. У буни айтиб Муҳассабни назарда тутди.
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنِي وَرْقَاءُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْزِلُنَا - إِنْ شَاءَ اللَّهُ إِذَا فَتَحَ اللَّهُ - الْخَيْفُ حَيْثُ تَقَاسَمُوا عَلَى الْكُفْرِ " .
Ва менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Шабоба ривоят қилди, менга Варқо Абуз-Зиноддан, у ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди, у: «Бизнинг манзилимиз — ин шоаллаҳ, Аллаҳ (Маккани) фатҳ қилганида — Хайф, улар куфр устига қасамлашган жойдир» деди.