حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنِ اقْتَطَعَ شِبْرًا مِنَ الأَرْضِ ظُلْمًا طَوَّقَهُ اللَّهُ إِيَّاهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ سَبْعِ أَرَضِينَ " .
Бизга Яҳё ибн Айюб, Қутайба ибн Саъийд ва Алий ибн Ҳужр ривоят қилиб дедилар: Бизга Исмоийл — у ибн Жаъфар — ал-Аъло ибн Абдурраҳмондан, у Аббос ибн Саҳл ибн Саъд ас-Сўидийдан, у Саъийд ибн Зайд ибн Амр ибн Нуфайлдан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким ердан бир қарич жойни зулм билан олиб қўйса, Аллаҳ қиёмат кунида унга етти қават ердан (ўша жойни) бўйнига ҳалқа қилиб тақиб қўяди.»
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَنَّحَدَّثَهُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ، أَنَّ أَرْوَى، خَاصَمَتْهُ فِي بَعْضِ دَارِهِ فَقَالَ دَعُوهَا وَإِيَّاهَا فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ أَخَذَ شِبْرًا مِنَ الأَرْضِ بِغَيْرِ حَقِّهِ طُوِّقَهُ فِي سَبْعِ أَرَضِينَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . اللَّهُمَّ إِنْ كَانَتْ كَاذِبَةً فَأَعْمِ بَصَرَهَا وَاجْعَلْ قَبْرَهَا فِي دَارِهَا . قَالَ فَرَأَيْتُهَا عَمْيَاءَ تَلْتَمِسُ الْجُدُرَ تَقُولُ أَصَابَتْنِي دَعْوَةُ سَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ . فَبَيْنَمَا هِيَ تَمْشِي فِي الدَّارِ مَرَّتْ عَلَى بِئْرٍ فِي الدَّارِ فَوَقَعَتْ فِيهَا فَكَانَتْ قَبْرَهَا.
Менга Ҳармала ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб хабар берди, менга Умар ибн Муҳаммад ривоят қилдики, унга Саъийд ибн Зайд ибн Амр ибн Нуфайлдан ривоят қилинди: Арво унинг ҳовлисининг бир қисми ҳақида у билан даъволашди. Шунда у (Саъийд) деди: «Уни ва ҳовлини ўзига қўйиб беринглар, чунки мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитганман: ‹Ким ердан бир қарич жойни ҳақсиз олса, қиёмат кунида унга етти қават ердан (ўша жой) бўйнига ҳалқа қилиб тақилади.› Аллаҳим, агар у ёлғончи бўлса, кўзини кўр қил ва қабрини ҳовлисида қил.» (Рови) деди: Сўнг мен уни кўр ҳолида деворларни ушлаб юрганини, ‹Саъийд ибн Зайднинг дуоси мени урди› деётганини кўрдим. У ҳовлида юрар экан, ҳовлидаги қудуқ ёнидан ўтиб, унга йиқилиб тушди ва ўша (қудуқ) унинг қабри бўлди.
حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ أَرْوَى بِنْتَ أُوَيْسٍ، ادَّعَتْ عَلَى سَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ أَنَّهُ أَخَذَ شَيْئًا مِنْ أَرْضِهَا فَخَاصَمَتْهُ إِلَى مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ . فَقَالَ سَعِيدٌ أَنَا كُنْتُ آخُذُ مِنْ أَرْضِهَا شَيْئًا بَعْدَ الَّذِي سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ وَمَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ أَخَذَ شِبْرًا مِنَ الأَرْضِ ظُلْمًا طُوِّقَهُ إِلَى سَبْعِ أَرَضِينَ " . فَقَالَ لَهُ مَرْوَانُ لاَ أَسْأَلُكَ بَيِّنَةً بَعْدَ هَذَا . فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَتْ كَاذِبَةً فَعَمِّ بَصَرَهَا وَاقْتُلْهَا فِي أَرْضِهَا . قَالَ فَمَا مَاتَتْ حَتَّى ذَهَبَ بَصَرُهَا ثُمَّ بَيْنَا هِيَ تَمْشِي فِي أَرْضِهَا إِذْ وَقَعَتْ فِي حُفْرَةٍ فَمَاتَتْ .
Бизга Абур-Рабийъ ал-Атакий ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан ривоят қилди: Арво бинти Увайс Саъийд ибн Зайднинг унинг еридан бирор нарса олганини даъво қилиб, у билан Марвон ибн ал-Ҳакам ҳузурида даъволашди. Саъийд деди: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитганимдан кейин унинг еридан бирор нарса олармидим?» (Марвон) деди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан нима эшитдинг?» У деди: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитдим: ‹Ким ердан бир қарич жойни зулм билан олса, етти қават ергача (ўша жой) бўйнига ҳалқа қилиб тақилади.›» Марвон унга: «Бундан кейин сендан далил сўрамайман», деди. Сўнг (Саъийд) деди: «Аллаҳим, агар у ёлғончи бўлса, кўзини кўр қил ва уни ўз ерида ўлдир.» (Рови) деди: У кўзи кўр бўлмагунча ўлмади. Сўнг ўз ерида юрар экан, бир ўрага йиқилди ва ўлди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّاءَ بْنِ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ أَخَذَ شِبْرًا مِنَ الأَرْضِ ظُلْمًا فَإِنَّهُ يُطَوَّقُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ سَبْعِ أَرَضِينَ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абий Шайба ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Закариё ибн Абий Зоида Ҳишомдан, у отасидан, у Саъийд ибн Зайддан ривоят қилди, у деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитдим: «Ким ердан бир қарич жойни зулм билан олса, қиёмат кунида унга етти қават ердан (ўша жой) бўйнига ҳалқа қилиб тақилади.»
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَأْخُذُ أَحَدٌ شِبْرًا مِنَ الأَرْضِ بِغَيْرِ حَقِّهِ إِلاَّ طَوَّقَهُ اللَّهُ إِلَى سَبْعِ أَرَضِينَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Жарийр Суҳайлдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ҳеч ким ердан бир қарич жойни ҳақсиз олмайди, магар Аллаҳ қиёмат кунида унга етти қават ергача (ўша жойни) бўйнига ҳалқа қилиб тақиб қўяди.»
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْوَارِثِ - حَدَّثَنَا حَرْبٌ، - وَهُوَ ابْنُ شَدَّادٍ - حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي كَثِيرٍ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ، إِبْرَاهِيمَ أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ، حَدَّثَهُ وَكَانَ، بَيْنَهُ وَبَيْنَ قَوْمِهِ خُصُومَةٌ فِي أَرْضٍ وَأَنَّهُ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهَا فَقَالَتْ يَا أَبَا سَلَمَةَ اجْتَنِبِ الأَرْضَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ ظَلَمَ قِيدَ شِبْرٍ مِنَ الأَرْضِ طُوِّقَهُ مِنْ سَبْعِ أَرَضِينَ " .
Бизга Аҳмад ибн Иброҳим ад-Даврақий ривоят қилди, бизга Абдуссамад — яъни ибн Абдулворис — ривоят қилди, бизга Ҳарб — у ибн Шаддод — ривоят қилди, бизга Яҳё — у ибн Абий Касийр — Муҳаммад ибн Иброҳимдан ривоят қилдики, Абу Салама унга ривоят қилди — унинг билан қавми ўртасида бир ер ҳақида низо бор эди — у Оиша ҳузурига кириб, буни унга зикр қилди. Шунда (Оиша) деди: «Эй Абу Салама, ердан сақлангин, чунки Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: ‹Ким ердан бир қарич миқдорга зулм қилса, унга етти қават ердан (ўша жой) бўйнига ҳалқа қилиб тақилади.›»
وَحَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا حَبَّانُ بْنُ هِلاَلٍ، أَخْبَرَنَا أَبَانٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ .
Менга Ишоқ ибн Мансур ривоят қилди, бизга Ҳаббон ибн Ҳилол хабар берди, бизга Абон хабар берди, бизга Яҳё ривоят қилдики, Муҳаммад ибн Иброҳим унга ривоят қилди, унга Абу Салама ривоят қилдики, у Оиша ҳузурига кирди — ва шунга ўхшашини зикр қилди.