4135-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Музораат китоби
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّاءَ بْنِ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ أَخَذَ شِبْرًا مِنَ الأَرْضِ ظُلْمًا فَإِنَّهُ يُطَوَّقُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ سَبْعِ أَرَضِينَ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абий Шайба ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Закариё ибн Абий Зоида Ҳишомдан, у отасидан, у Саъийд ибн Зайддан ривоят қилди, у деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитдим: «Ким ердан бир қарич жойни зулм билан олса, қиёмат кунида унга етти қават ердан (ўша жой) бўйнига ҳалқа қилиб тақилади.»